Joe Brown - Down To Earth

Joop de Bruin is zo iemand die nooit zo opvalt. Hij doet zijn werk en is daar verdomd goed in, maar iedereen is niet anders gewend. Joop de Bruin is dus zo ongeveer deel van het meubilair. Maar misschien is het goed om het meubilair dan nog eens goed te bekijken, want het zou zomaar eens Chippendale kunnen zijn. Joop zal het zelf niet zeggen, want Joop de Bruin is nuchter, Down to Earth. Maar ga er voor zitten en je ontdekt dat de songs op dit album, grotendeels covers - "One Trick Pony" (Paul Simon), "Well Well Well" (Bob Dylan), "The Dimming of the Day" (Richard Thompson) - en traditionals - "Gallows Pole" (ooit vertolkt door Leadbelly en Led Zeppelin), "Black Betty" (die van Ram Jam, ja, in een lekker countrysausje en stukken leuker dan het bekende neefje). Allemaal in fraaie versies ergens tussen blues en country, vol mandoline, banjo, dobro en slidegitaar, en met regelmatige prachtige harmonieën. Jazeker, het is allemaal zo traditoneel uitgevoerd als het maar kan. Het had net zo goed kunnen uitmonden in een zouteloze verzameling covers, maar het tegendeel is waar. Wie van het rootsier werk van bijvoorbeeld John Hiatt houdt, kan met dit album zijn hart ophalen. Zoals gebruikelijk bij de familie De Bruin is het album een familie-aangelegenheid, met dochter Sam, zoon Pete en pleegzoon Richard Newman. Zolang ze met z'n allen steeds weer sfeervolle albums als deze uitbrengen, moeten ze dat vooral blijven doen.

Zeg er het uwe van...