Jorn - Unlocking The Past & The Gathering

Er is hier de afgelopen jaren heel wat materiaal met Jorn Lande besproken en nu brengt hij alwéér twee cd's uit. Eentje met allerlei covers uit het pre-Masterplan-tijdperk en eentje met nieuw materiaal - grotendeels tenminste, maar daarover dadelijk meer.

Unlocking The Past is het coversalbum. Een verzameling oude en minder oude covers, soms al eerder verschenen, soms opnieuw gemixt, soms opnieuw opgenomen. Niet misselijke songs om te coveren bovendien, Rainbow's "Kill The King", Black Sabbath's "Lonely Is The Word", Thin Lizzy's "Cold Sweat", Whitesnake's "Fool for your loving" en Deep Purple's "Burn" en "Perfect Strangers". Absolute klassiekers dus. En toch ben ik wat minder gelukkig met de keuze. Lande geeft een perfecte imitatie weg van David Coverdale, maar juist daarom zijn "Burn" en "Fool For Your Loving" niet zo bar interessant. De zangpartij op "Cold Sweat" mist de soul die Phil Lynott wel had. Lande blijft natuurlijk een uitstekende zanger en de songs zijn uiteraard ook briljant, dus een behoorlijk niveau heeft het altijd. Met een ziedende versie van "Kill The King" en een fraaie "Lonely Is The Word/Letters From Earth" eindigt dit album daarom toch nog heel dik in de plus.

Ook het nieuwe werk op The Gathering lijdt hier en daar aan een te hoog Coverdale 2006-gehalte, maar de rest van het materiaal behoort bij het beste wat ik van Lande ken. Gierende gitaren op een zwaar fundament, maar met soms verrassend vlotte refreinen. Wat mij betreft een misser is de toevoeging van vier songs van eerdere bands en projecten. Niet netjes achteraan, maar als nummer 2, 8, 11 en 14 op een cd met 16 nummers. Ik snap ook niet zo goed waarom eigenlijk, want het nieuwe materiaal is minstens zo goed en blijft zonder die - eerder verschenen - extra's prima overeind. "Tungur Knivur" is bijvoorbeeld Vikingmetal zoals die nog maar weinig gemaakt wordt, "One Day We Will Put Out The Sun" kent een refrein dat je meteen niet meer uit je kop krijgt. Wat pakkende refreinen betreft scoort dit album sowieso hoog. En wanneer Lande als zichzelf durft te klinken kun je daar alleen maar heel stil van worden.

Zeg er het uwe van...