Larsson - This Is...

Het is nog niet eens zo lang geleden dat ik me afvroeg wat er toch geworden was van de Belgische hardcore-belofte Circle. Dat ik aan hen dacht kwam natuurlijk door de nieuwe cd van het Finse Circle die ik draaide. Het verbaasde me dat er op hun (de Belgische dus) knetterende start met het meer dan overtuigende Vaudeville nog steeds maar geen vervolg kwam. Het antwoord lijkt simpel te zijn als ik namen van drie van de leden van Circle (de twee gitaristen en de drummer om precies te zijn) teruglees in de line-up van het nieuwe Leuvense bandje Larsson: Circle bestaat niet meer. De mannen doen zelf overigens een beetje schimmig in het begeleidend schrijven bij hun debuutplaat This Is...: 'Over hun verleden in andere bands valt nogal wat te melden, - twee keer Pukkelpop, album van de week in Focus Knack augustus 2003! - maar ze drukten ons op het hart dat niet te doen.' Als Vaudeville nou een zeikplaat geweest zou zijn, dan zou ik dat nog een beetje begrijpen, maar dat was het dus helemaal niet. Het zal wel de stijlbreuk zijn waarom de mannen er vaag over doen. Want Larsson maakt namelijk allesbehalve hardcore. Als er één bandnaam is die je al voor het eerste nummer begonnen is te binnen zal schieten dan is dat die van hun landgenoten Soulwax. Dat komt natuurlijk door de hoes. Larsson heeft - gelukkig? - wel meer weg van de Soulwax van voor Any Minute Now. En dan overgieten ze het opgediende gerecht met een scheutje Hives-saus en flamberen het met Queens of The Stone Age uit een goed jaar. Misschien dus niet bijster origineel, maar wel opgebouwd uit hoogwaardige ingrediënten die goed samengaan. Dit maakt This Is... dan ook allesbehalve tot een onsmakelijke maaltijd, maar wel een met een wrange nasmaak, want ik blijf het verdomd jammer vinden van die andere band waarvan ze de naam weigeren te noemen.

Zeg er het uwe van...