Mass Appeal - Nobody Likes A Thinker

Dat tegenwoordig bijna alle platenmaatschappijen hun promotiecd's in een lullig kartonnen hoesje stoppen is vervelend voor ons, de platenpraatjesmakers, maar ik heb mij daar inmiddels bijna overheen gezet. In sommige gevallen baal ik er echter nog flink van. Het bijgaand schrijven door Relapse Records laat mij immers kwijlend verlangen naar de échte heruitgave van Nobody Likes A Thinker. Hier schijnt een fantastisch boekje bij te zitten met zeldzaam fotomateriaal, bijzondere notities en - meest belangrijk - meer beeldmateriaal van tekenaar Ben Brown, verantwoordelijk voor de klassieke cover. Maar goed, ik moet het doen met een flodderig kartonnetje en zal daar niet langer over zeuren. De inhoud van het hoesje maakt namelijk een hoop goed. Dik twintig jaar na het verschijnen van de baanbrekende EP komt dit geweldige debuut van het Australische Mass Appeal eindelijk in een acceptabel gemasterde versie uit. Behalve de zeven originele nummers zijn er maar liefst 16 (!) bonustracks toegevoegd, waaronder enkele demo opnames en wat livemateriaal. Het is anno 2007 moeilijk voor te stellen dat een dergelijke plaat in 1986 een heuse schokgolf door de punkscene deed gaan - ik heb het zelf ook niet bewust meegemaakt - maar je hoort nog duidelijk de heerlijk rauwe woede van een band die zijn legendarische begin nooit een waardig vervolg heeft gegeven. De, voor die tijd ongekende, combinatie van gorgelende punk met rammende metal weet nog steeds te boeien en de nieuwe mix is glashelder. Het is verhelderend om weer eens een ander geluid te horen dan waar de tegenwoordige glad afgemixte punk- en metalbandjes zich van bedienen. Een moet-heb voor ieder punkhoofd met gevoel voor nostalgie.

Hoe deed je dat vroeger ook al weer? Geld, platenwinkel, plaat kopen...

Dankzij Relapse worden zulke parels (cfr. Cryptic Slaughter,...) van de vergetelheid gered, en de presentatie laat zoals steeds niks te wensen over!

Zeg er het uwe van...