Of Montreal - Hissing Fauna, Are You The Destroyer?

Treuren om een voorbijgegane liefde is een geliefkoosde 'hobby' van veel songschrijvers. Ontelbare zijn door hun fans hun verdriet toe te vertrouwen. Of dat in het geval van Of Montreal's nieuwe cd Hissing Fauna, Are You The Destroyer? ook zal gebeuren waag ik te betwijfelen. Niet omdat Hissing Fauna, Are You The Destroyer? een slechte plaat is, integendeel zelfs; het is een meer dan geweldige plaat. Dat rijk worden zal voor Kevin Barnes hoogstwaarschijnlijk niet gebeuren omdat de indiepop/rock die hij maakt hier veel te excentriek en 'moeilijk' is. Dat doet hij overigens al tien jaar lang met zijn band. Die kende al vele samenstellingen en is vernoemd naar de plaats in Canada waar een ex van Barnes woonde. Op Hissing Fauna, Are You The Destroyer? draait het ook om een ex. In dit geval verwerkt Barnes de scheiding van zijn vrouw Nina en dit album is wederom een sprekend bewijs van het feit dat privé-ellende vaak het beste boven haalt bij liedjesschrijvers. Hissing Fauna, Are You The Destroyer? is namelijk een wonderbaarlijk bonte en intrigerende plaat, die op een rare manier zelfs dansbaar is. De spil en keerpunt van de cd is het bijna twaalf minuten durende "The Past Is A Grotesque Animal". Een donker nummer met een Cure-achtige doffe beat als basis, waarop - des te verder het nummer vordert en Barnes zijn hart meer en meer uitstort - de synthesizers almaar weirder worden. Na dit nummer lijkt de bodem van de gifbeker voor Barnes in zicht. De vier nummers die nog volgen op "The Past Is A Grotesque Animal" zou je met een beetje goede wil zelfs positief kunnen noemen en zijn al net zo intrigerend als de eerste helft.

Zijn we het zo maar met elkaar eens... ;-)

Zeg er het uwe van...