The One Ensemble - Wayward The Fourth

Als recensent betrap ik mezelf erop vaak een wat te gematigd standpunt in te nemen. Zo had ik best wat guller kunnen zijn voor het album van Larkin Grimm en had ik daarentegen harder moeten oordelen over de pseudo-weirdo's van Spires That In The Sunset Rise. The One Ensemble is de derde plaat van Secret Eye die ik mag recenseren en laat deze plaat zich zowel muzikaal als kwalitatief precies tussen de twee eerder genoemde albums bevinden. Wat nu te doen? De zweep erover, want ik heb het even helemaal gehad met die freakfolkers. Dit Schotse kwartet begint in "Joker Burlesque" nog aardig avant-gardistisch met een Kronos-violenintro, maar slaat dan landelijke wegen in. Het zijn volksmelodieën die de resterende plaat vullen. Opvallendste instrument van dienst is de bouzouki, jammerend en krakend als altijd. Leuk hoor, maar ik heb het Nederlandse duo Tenuzu No Chiizu wel eens interessantere capriolen met het instrument horen uithalen. "Neither One Thing" combineert het beste en het slechtste van dit album. Eerst is er een gastrolletje voor Hanna Tuulikki die kinderlijk melig een of andere Chinese melodie zingt, dat dan weer wel feilloos verglijdt in een magisch zuidelijke Faulkner-sfeer. Helaas duurt dat stukje zo ongeveer veertig seconden. De rest van de plaat wordt gevuld met oeverloos gerommel. Goede melodieën ontbreken en dat manco wordt ook niet door enig hypnotisch effect verholpen. Best gênant, voor deze technisch gezien goede muzikanten. Lichtpuntje is nog "Smok", waarin een klarinet en violen samen een net niet te sentimentele Lord Of The Rings-melodie spelen.

Zeg er het uwe van...