Adept - Adept

De laatste twee weken heb ik mijn new wave verzamelcd's - gemaakt door een vriend die in die tijd daadwerkelijk wekelijks zijn beste stofzuiger van stal haalde - weer eens uit de kast getrokken. Vooral om in de auto te draaien. 's Nachts, als er niemand op straat is en ik naar huis rijd. Bij voorkeur alleen. En ik realiseerde me dat ik te weinig synths hoor, te weinig vuige bassen, te weinig opgefokte zang en te weinig repeterende beats. Adept geeft me waar ik op zit te wachten. Niet dat het direct aan de new wave van begin jaren tachtig doet denken, maar toch, er zit een zwarte, donkere kant in Adept, die misschien wel het midden houdt tussen de stofzuigerkant van de new wave en de noisekant van de no wave. En hoewel de beats op dansbare nummers duiden - de elektronische kant van Adept heeft hier en daar dan weer wat weg van The Faint - verraden de dissonante kanten, de wat zweverige, repeterende zang en dito teksten en de soms wat vreemde gitaarharmonieën en melodieën een, nou ja, laten we maar zeggen, wat diepere gedachte. Het resultaat is een apart debuutalbum (van Nederlandse bodem), dat misschien nét iets te lang duurt als je nog nooit een van de spetterende liveoptredens hebt mogen aanschouwen, maar dat zeker verrassend te noemen is, en tot het laatste nummer zo nu en dan blijft verrassen. Benieuwd wat er nog komt, wat er overblijft en hoe Adept zich verder ontwikkelt.

Zeg er het uwe van...