Aeon Spoke - Aeon Spoke

In 1993 werd de metalwereld verrast door de debuutplaat van het uit Florida afkomstige Cynic, getiteld Focus. Hoogstaande technische avant-deathmetal met vervormde robotzang, grunts, gruwelijke drums en uitstapjes naar King Crimson-textuurtjes en rasechte fusion-improvisaties. Ik raakte helemaal verslingerd aan die plaat en heb hem in de loop der jaren helemaal aan flarden gedraaid (zo erg dat ik hem zelfs een tweede keer heb moeten aaschaffen). Helaas was Cynic geen lang leven beschoren en viel de band in 1996 uit elkaar. De afzonderlijke leden kwamen we af en toe nog wel eens tegen in een gastrol op andermans platen, maar echt vreselijk actief leken ze niet. Tot nu dan, want in dit Aeon Spoke komen we meteen twee sleutelleden van Cynic tegen, te weten gitarist/zanger Paul Masvidal en drummonster Sean Reinert. Maar verwacht op deze plaat geen avant-toestanden, laat staan metal. Aeon Spoke maakt esoterische, licht progressieve poprock die nog het meest weg heeft van bedachtzame bands als Blackfield, Porcupine Tree, Coldplay en een iets kalmer The Fire Theft. Cleane gitaren, licht progressieve structuren, nadruk op de zang, dat soort werk. En helemaal niet slecht, hoewel ook weer niet hemelbestormend goed, een niveautje Porcupine Tree halen ze zeker niet. Maar met dit debuut kan Aeon Spoke in elk geval met een gerust hart gaan werken aan een verdere uitbouw van hun toekomst. De heren Masvidal en Reinert gaan het overigens binnenkort druk krijgen want deze zomer doet Cynic een reünie-toernee waarmee ze een groot aantal Europese metalfestivals gaan aandoen.

Ben benieuwd hierna, ben ook Cynic fan en heb ook de usa versie van Focus besteld omdat de eerste versie bij mij ook op was :)

Zeg er het uwe van...