Air - Pocket Symphony

Ach, het valt eigenlijk best wel mee met die nieuwe Air. Eerder deed ik hem na een paar keer luisteren af als een voorspelbare zaadplaat, maar ik heb de afgelopen week grieperig bij mijn ouders thuis in bed gelegen en alle positieve kanten van voorspelbare Air-albums zijn me nu ook duidelijk. Net zoals er lieve moeders moeten bestaan die stiekem maar wat blij zijn dat ze weer even voor je mogen zorgen, zo moet Air vooral fijne voorspelbaar melancholieke platen blijven uitbrengen, want je kunt er heerlijk bij ontspannen als je ziek in bed ligt. Nicolas Godin en Jean-Benoît Dunckel hebben het dit keer nog meer dan op Talkie Walkie dichtbij huis gezocht: sterke liedjes hoeven niet moeilijk te zijn. "Mer Du Japon", "Lost Message", "Once Upon a Time", "Left Bank"; allemaal drijven ze op de herhaling van korte melodieën en zijn ze gedrenkt in een loungebad van wolken, dromen en jeugdsentiment. Ter afwisseling staan er op Pocket Symphony bovendien bijdragen van Jarvis Cocker ("One hell of a party", waarin hij zich op de ochtend na een heftig feest ook ter ruste legt) en Neil Hannon ("Somewhere between waking and sleeping", over onbewustzijn). Echt veel mis je niet aan die twee, juist omdat Neil en Jarvis zich voorbeeldig in hun rol schikken als twee ervaren, bijna afwezige oude geneesheren. Zoals dat altijd gaat met medicijnen, weet je pas achteraf zeker dat het zo goed was.

Zeg er het uwe van...