Christina Rosenvinge - Continental 62

Noord-Europeaanse zangeressen, ik lust er wel pap van. Ze hebben voor mij iets dat hen onderscheidt van de rest, en dat is niet alleen hun accent. Noem een Anna Ternheim, Emiliana Torrini, Stina Nordenstam of Ephemera en ik word een beetje week van binnen. Vanaf nu kan Christina Rosenvinge wat mij betreft ook aan dit illustere rijtje worden toegevoegd. Haar derde cd Continental 62 geeft daar immers alle reden toe. Zij heeft bovendien als extra pluspunt dat ze in Spanje opgegroeid is en aan haar geluid vleugen onderkoeld Spaans temperament ("White Hole", oei!) en gevoel voor romantiek toegevoegd heeft. Drie nummers (ze staan vast niet voor niets achter elkaar op de cd) zingt ze bovendien ook in het Spaans, Het maakt Continental 62 nog meer bijzonder. Ik geef het je te doen in ieder geval om geen rode koontjes te krijgen als Christina je in "Tok, Tok" zwoel in je oor prevelt. Mooi is ook de diversiteit van die liedjes. Af en toe heeft Christina een lichte kraak in haar stem, die het grootste deel van de tijd overigens loepzuiver is. Dat resulteert in kippenvel bij me. Het voelt ongemakkelijk maar toch aangenaam. De sobere arrangementen, waarbij ze wel duidelijk steeds kiest voor de basis piano / zang of gitaar / zang als dominant element in het geluid, doen de rest. Dan zou je willen dat je zelf een muzikant van het kaliber Lee Ranaldo was, en mee zou kunnen werken aan de talrijke mooie liedjes die Rosenvinge schrijft.

Zeg er het uwe van...