Dean & Britta - Back Numbers

Zelf ontdekt. In de luisterpaal van Plato in Utrecht. Bij het afrekenen vroeg de jongeman waarom ik die plaat kocht. Hij deed toevallig de promotie van het stel, dat beschreven werd als het stel dat Gainsbourg&Birkin-achtige duetten deed. Ze zijn zoet. Ze zijn melancholisch en romantisch. Ze zijn gelukkig. En ze hebben een nieuwe plaat, na een iets eerder verschenen ep. Ze houden van vroeger, want ze doen aan covers van Lee Hazlewood en van The Troggs. En dat mogen ze, want ze doen het goed. Ze zingen of ze nog nooit zonder elkaar muziek hebben gemaakt. Fluisterelektronica, opgevuld met weinig opvallende, maar goed werkende audio-effecten, en een 'gewone' band eromheen. Dean was in de jaren negentig frontman van Galaxie 500 en Luna, en de weg die hij met deze bands insloeg, heeft hij niet losgelaten. Britta liet hij ook niet meer los, na het uiteenvallen van Luna, waar Britta zich inmiddels bij had aangesloten, bleven de twee bij elkaar. En dat is een goede beslissing geweest. Ze zijn op elkaar ingespeeld. Bijna laconiek zingen ze zich een weg door Back Numbers, de plaat die een zwoele droom is. Bovendien heeft oude rot in het vak Tony Visconti als producer weer eens fantastisch werk afgeleverd. Was L'Avventura al een goede plaat, Back Numbers is zo mogelijk nog beter. Wie van lieve, zachte duetten houdt, die de liefde bezingen, kan maar beter zo snel mogelijk Back Numbers in huis halen.

Samen met Rounder Europe geven we enkele exemplaren van Back Numbers weg in wederom een prijsvraag. Dus: doe mee!

Zeg er het uwe van...