Elias Kahila - Break Point

Elias Kahila speelt al jaren cello, maar dan niet bepaald klassieke muziek, maar rock waarbij hij zijn invloeden haalt uit de hele breedte van dat hokje. Hij noemt zelf Toto en Nightwish als referenties en dat klopt aardig, want hij zet op zijn cd Break Point net zo gemakkelijk een bijna cliché ballade in als een vuige rocker. Maar Kahila is nog breder, want "Wildcatz" bijvoorbeeld is een fusionachtig nummer. Ik snap dan ook wel dat hij niet graag vergeleken wil worden zijn landgenoten van Apocalyptica, je gaat toch ook niet alle gitaristen op één hoop gooien. Bovendien speelt op Break Point maar één cello die wordt begeleid door drum en gitaar en spelen bij Apocalyptica het merendeel van de tijd alleen de vier cello's. Dat geeft sowieso een heel ander geluid en daarnaast speelt Kahila ook nog eens alleen maar eigen nummers, waarbij ik overigens wel regelmatig het gevoel heb bepaalde melodielijnen eerder gehoord te hebben. Toch zijn er zeker ook wel parallellen tussen Break Point van Kahila en het debuut ..Plays Metallica by Four Cellos van zijn landgenoten. Die laatste leed, zeker als je de vette productie van hun latere platen in ogenschouw neemt, ook onder het gebrek aan budget voor een goede productie. Daar heeft Kahila helaas ook last van. Al zitten zijn liedjes goed in elkaar en mis ik eigenlijk helemaal geen zanger. Daarvoor is zijn cellowerk een adequate vervanger, maar de opnamen van Break Point missen vooral op de momenten dat de cello begeleid wordt door de andere instrumenten de diepte die wat mij betreft absoluut vereist is voor een instrumentale cd.

Zeg er het uwe van...