Green Pitch - Ace of Hearts

Als een slappe vaatdoek hangt hij op de bank. Junior is ziek. Echt ziek, want zelfs TV kijken is teveel van het goede voor hem, ook kinder-cd's fleuren 'em niet op. In bed liggen wil hij ook al niet, want alles doet zeer. Hmmm, da's niet best: griep. Ik besluit om dan maar een cd-tje van mezelf in de cd-speler te doen. Die oorverdovende stilte met af en toe een snuif van dat mannetje is ook maar niets. Ace of Hearts, de debuut-cd van het Deense Green Pitch is vast goed voor hem. De tintelfrisse stem van Rex Garfield zou best wel eens helend kunnen werken. En anders wiegt haar gefluisterzang hem wellicht wel in slaap en leg ik hem in bed. Green Pitch is ook een band met een verleden in een ziekbed, en wel van zangeres Rex. Op visite bij Noorse vrienden in Amsterdam viel ze van een trap, kwam ongelukkig terecht en raakte tijdelijk verlamd. Onder invloed van de morfine na pijnlijke operaties ijlde ze dat ze toch vooral door wilde in de muziek en zo geschiedde. Ze verhaalt er, in weinig woorden, over in "In Amsterdam". Wel treffende woorden, zoals ze dat in de andere nummers ook doet. Het is ook muziek voor weinig woorden. Green Pitch ligt ergens vredig zoemend rond de downtempo liedjes van Emiliana Torrini's eerste cd. Dus een meisje met een twinkeling in haar ene oog en in haar andere een traan, breekbaar zingend en zichzelf begeleidend op Wurlitzer. En achter haar staat een zich sober opstellende band waarin haar partner in crime gitarist Ste Rasch iedereen in toom houdt tot hij zegt dat ze loos mogen. Dus als je Mazzy Star graag wat opgewekte had willen horen of This Mortal Coil's "You and Your Sister" weleens geprojecteerd over de eeuwwisseling heen geprojecteerd wilt zien: hier moet je zijn. Wonderschoon en hartverwarmend. Junior slaapt ondertussen als een os. Even in bed leggen, hoor.

Prachtplaat.

Zeg er het uwe van...