Ian Rilen & The Love Addicts - Passion Boots & Bruises

Eventjes dacht ik de al jaren geleden aangekondigde bluesplaat van Lemmy Kilminster in handen te hebben. Zo als twee druppels water lijkt de stem van Ian Rilen bij tijd en wijle op die van de frontman van Motörhead. En hoewel de band waarmee de Australiër min of meer doorbrak ooit bijna net zo bekend was als Motörhead, is vrijwel iedereen intussen Rose Tattoo vergeten. Ian Rilen's volgende band, X("X is better than Sex"), is zo mogelijk nog verder weggezakt in de vergetelheid. Beide bands schijnen overigens - in volstrekt nieuwe incarnaties - nog steeds te bestaan. Dat laatste kan intussen niet meer gezegd worden van Ian Rilen. In oktober 2006 is hij Jimi Hendrix een hand gaan geven en nu, bijna anderhalf jaar na de oorspronkelijke release, krijgen wij deze plaat met The Love Addicts in handen. Het codewoord is hier blues, maar in zo'n opgeruigde en - niet alleen dankzij de whiskeystrot van hun frontman - aan Motörhead en The Scientists refererende vorm, dat puristen zich beter uit de buurt kunnen houden. De teksten zijn even basaal als de muziek en even recht uit het hart ('I hate my mobile phone'). Het slechte nieuws is dat Ian Rilen deze Europese release niet meer mee mag maken, het goede nieuws is dat hij vlak voor zijn overlijden nog een plaat wist af te maken. Ergens later dit jaar bij uw platenboer.

Zeg er het uwe van...