Lucinda Williams - West
Lieve Lucinda,
Het moet niet meevallen om door te breken met een plaat als Car Wheels on a Gravel Road. Alles wat je daarvoor en daarna gemaakt hebt en nog zult gaan maken, zal worden afgemeten aan de onaantastbaar hoge standaard die je zelf hebt gezet. Daarom is het goed dat je het lef gehad hebt om niet krampachtig de weg te vervolgen van rauwe blues, opgefokte powerpop en diep-donkere country. Essence en World Without Tears, de cd's die Car Wheels... opvolgden, deden dat wel, maar haalden niet het niveau van die plaat-die-ik-niet-meer-noemen-zal. Toch waren het geen slechte platen. Wanneer de gemiddelde zangeres uit Nashville en/of wijde omstreken met een plaat als één van deze zou debuteren, zouden de liefhebbers voor haar deur liggen. Daarom heb ik respect voor je lef om een ander pad in te slaan. Ook al voert dat pad langs draaitafels en electronica en een bak violen. Gelukkig schittert, schuurt en scheldt je kapotgerookte en kapotgedronken stem (elke zangeres aan de Jack Daniels en Zware Van Nelle!) weer als altijd. Hoor ik je niet zingen: 'You can't light my fire: fuck off!'? Het kan toch niet verhelpen dat West niet geworden is wat we hoopten. De prachtige, maar ongetwijfeld dure hoesfoto van Annie Leibovitz kan niet verhullen dat West kabbelt als een beekje, met mooie bloemetjes en een gezellige picknickmand. En daar hoor je niet. De weg moet niet netjes geplaveid en aangeharkt zijn, maar kapotgereden gravel bevatten (pun intended) en vol kuilen zitten. Dat is, lieve Lucinda, jouw wereld en daarin schitter jij. Kom terug, Lucinda, dan zorgen wij voor de sigaretten en de drank. Neem jij dan de liedjeskunst mee die je ooit, toen in 1998, zo perfect beheerste?
26 juni 2013 tot en met 30 juni 2013 op Glastonbury Festival, Glastonbury


File: Lucinda Williams - West
File Under: Verkeerde richting
Als ik later oud en bejaard bent en ik nog steeds mijn vooroordeel denk te moeten oreren dat er voor Lucinda maar 1 cd is die er toe doet, och wat zou ik dan toch een narrige afgestomde aardbewoner zijn geweest.
Gelukkig weet ik beter, een dijk van een CD en wat een geile hese (Giel zou zeggen Geile Goedemorgen) grommende kreunende stem die de meest fraaie levensliedjes ,mijn luistergenot laten verhogen.
Go WEST en vermenigvuldig je Lucinda.