Motek - Motek
Het gebeurt de laatste jaren nog maar zelden dat ik langere tijd alleen in de auto zit. Als ik rij, dan is er altijd wel een deel van ons gezin dat me vergezelt. Het maakt dat ik niet een van de dingen kan doen die ik graag doe: heel hard muziek draaien in de auto. Ik vind het zo'n fijn gevoel om omringd (leve de vier speakers in onze witte jap!) te zijn door harde muziek. Gisteren had ik weer eens het genoegen twee van zulke fijne uurtjes te hebben op weg van en naar het magistrale concert van Anna Ternheim in Roepaen (wat een prachtlocatie!). Ik had de motor nog maar net gestart of ik schroefde het volume op. In de cd-speler had ik een plekje gereserveerd voor de Belgische post-rockers van Motek. Nou ben ook ik de laatste tijd wel aardig klaar met al die Explosions in the Sky-naar-de-kroonstekers, deze zuiderburen leveren met hun titelloze debuut toch wel een steengoede post-rock-cd af die niet te negeren valt. Ja, inderdaad met twee gitaren, bas en drums is het een standaard line-up, maar ze gebruiken ook flink wat sober en onschuldig (dat wel) toetsenwerk. Het is dan ook fijn om door de piano's en de rust van "Maybe I'll Go Home" omgeven te worden als je met de zon in je gezicht de snelweg op draait en met het invallen van de gitaren langzaam naar de 120 optrekt. Net zoals het prettig is om cool en collected Jan de zondagsrijder, die sloom 100 tuft op de rechterbaan, in te rekenen als "De Vlucht" na ruim twee minuten het tempo opschroeft. Het mooiste nummer van deze cd zit echter verderop. Dat is "I Am Your Son". Ik hoor het als ik de A50 verwissel voor de A73, de te nemen bocht sluit naadloos aan op de muziek. (Of doe ik het erom?) Live gebruikt Motek veel visuals en dat verbaast me niets, nu creëer ik ze zelf, maar een concert in je auto da's net iets te veel van het goede.


File: Motek - Motek
File Under: post-rockers die mogen blijven.
Het is wel leuk te vermelden dat de site van deze gasten wat muziek van ze laat horen: www.motek.be