Orbit Service - Songs Of Eta Carinae

Hoe het gewone ongewoon kan zijn. De vaste lezer weet wat voor releases Clearspot bij de redactie bezorgt. Ook dit keer weer een duistere titel, dus gefreak zou wel weer mijn deel zijn. Komt nog bij dat Orbit Service, een viertal uit Colarodo, met de Legendary Pink Dots toerde, een mythische naam in moeilijke kringen. Maar zoals ik al zei, deze plaat is bijna gewoontjes. Het lijkt verdeurie wel emo. Zou het bestaan, emo elektronica? Wie weet noemen ze dat wel dark wave. Songs Of Eta Carinae is een lege huls. De vocalen klinken gepijnigd, titels als "Bruises" en "No Longer Do We Dream" zeggen genoeg. Spijtig genoeg weet de band deze klagerige emoties niet echt over te brengen. Ze klinken nogal vlak. De (soms geprogrammeerde) drums zijn degelijk. Te degelijk. Slechts één track onttrekt zich kwalitatief en ook qua sfeer aan deze poel van ellende. Dat is dan ook meteen de elf minuten durende hoofdmoot. "Asphyxia" heet het geval en de dub-invloed die daar opduikt is zeer welkom. Met echoënde accordeons houd je me altijd tevreden. De plaat is dan nog lang niet om, dus vervolgde ik mijn gepieker over een geschikte vergelijking wat betreft de vocalen. Zoals gewoonlijk was het weer puntje van de tong-werk. In popquizzen ben ik ook nooit goed. Gelukkig schiet de zanger me in "Bruises" te hulp, door heel eenvoudig het woordje 'knew' te zingen. Aha! Sophia! De fans daarvan mogen peinzen welke tekstregel en lied van de even getormenteerde Robin Proper-Sheppard me toen door het hoofd schoot.

Zeg er het uwe van...