Roy Santiago - [Broca]

Ik zit een beetje ongemakkelijk op mijn kruk te wiebelen. Mijn biertje is doodgeslagen. Ik was even vergeten dat hij er stond. Ik neem even een flinke slok om de brok in mijn keel weg te spoelen. Het groepje stamgasten aan de hoek van de bar roezemoest verder. Af en toe vallen ze ineens stil. Hun applausjes klinken beleefd maar oprecht. De luidruchtige dronkaards in de hoek gaan ongestoord verder. Macho men. Aan hen is dit niet besteed. Parels voor de zwijnen noemen ze dat. Ergens kan ik er wel begrip voor opbrengen. Roy Santiago's muziek kan voor een achteloze cafébezoeker moeilijk te behappen zijn. Ongemakkelijk intiem. De nummers waarin zijn expressieve stem als leidraad fungeert, roepen het gevoel op van een openhartig gesprek met pijnlijke stiltes gevolgd door emotioneel geladen uitbarstingen. Bijtende pijn en woede tegenover stil verdriet en ontroering. Waarbij af en toe de ruimte wordt genomen voor een (zelf)relativerende grap. Misschien niet eens zo ver verwijderd van de gesprekken die worden uitgewisseld over de tafels van het café. Eigenlijk verdient Roy een intiem zaaltje met een subtiel verlicht podium. Er mogen stoeltjes staan, er mag wat rook dwarrelen, maar verder niet te veel wat af zou kunnen leiden. Boven alles verdient hij een aandachtig luisterend oor.

Nu ook ter gratis download. http://roysantiago.bandcamp.com/album/broca

Zeg er het uwe van...