Within Temptation

Ter gelegenheid van de release van hun nieuwe album The heart of everything sprak ik Ruud Jolie, de 30-jarige, aan het conservatorium afgestudeerde gitarist van de band. Vooraf mocht ik het album beluisteren in een kantoor waar normaliter duidelijk hard gewerkt wordt (goh, dan valt het hier thuis best nog mee) maar waar wel een goede installatie stond. Ik had ruim de tijd om het album helemaal te luisteren en sommige nummers nogmaals. Mijn eerste indruk was een duidelijke groei in instrumentaal opzicht. Ook vind ik dat Sharon's stem (iets minder kopstem) zo veel langer als prettig luisterbaar vind. Natuurlijk ook op dit album het nodige bombast dat het bij optredens (en dan vooral bij de festivals) altijd zo goed doet.

Ruud, in januari kregen jullie voor de vierde keer de Conamus Exportprijs. Na alle gewonnen prijzen, doet een prijs je dan nog wel echt wat?
"Ja, tuurlijk! Publieksprijzen zijn mooi omdat het publiek je dan echt uitkiest. Indirecte prijzen als de verkoopprijs zijn ook heel mooi en ook een waardering van het publiek want ze hebben het dus gekocht. Ik voel geen extra druk door de prijzen. Wij maken een plaat waar we zelf heel blij van worden en daarna gaan we optredens geven en als we dan op de eerste rijen blije gezichten zien, tja, dat is voor ons het belangrijkste."

Je speelde voorheen in bands als Brotherhood Foundation en Vals Licht, toch een ander genre muziek. In hoeverre heb je het gevoel dat je je muzikale ei kwijt kunt bij WT?
"Iron Maiden was mijn trigger om de gitaar op te pakken. 25 Jaar geleden was dat wel heavy, maar tegenwoordig valt dat ook onder soft, gezapig zelfs. Vals Licht was meer rock, BF was dan inderdaad wel weer harder. Zelf ben ik opgegroeid met countrymuziek. En ik heb zelf jazzgitaar gestudeerd, ook best soft. Mijn smaak is dus best breed te noemen. Het gaat mij meer om het oergevoel. Ik ben nu erg tevreden, maar heb genoeg vrijheid om ook andere dingen te doen wanneer ik dat wil."

Jullie staan wel bekend als de band die op verschillende festivals steeds maar weer terug komt (Dynamo, Pinkpop en op Appelpop zelfs vijf keer in zes jaar). Blijven jullie dit doen?
"Als ze ons vragen wel. Het zijn leuke festivals en daar wil ik graag spelen. Dan hebben we blijkbaar een goede indruk achtergelaten en vond het publiek ons ook leuk. Ik begrijp dat sommige het te veel vinden maar zolang er steeds weer enthousiast publiek staat en ze ons vragen is dat niet zo'n probleem denk ik."

De Finse inzending voor het Eurovisiesongfestival lijkt wel heel erg op het door jullie in 2004 uitgebrachtte "Jillian". De Finnen hebben het uiteindelijk toch goedgekeurd, het zou geen plagiaat zijn. Hoe zijn jullie hiermee omgegaan?
"Ik zelf moest eerst heel erg hard lachen. Ik vraag me af hoe iemand zo schaamteloos een liedje kan kopiëren. Ik bedoel, ik snap ook wel dat er in principe maar 12 noten zijn in onze Westerse muziek waarvan 7 in één toonsoort. Dus het is best bijzonder dat er steeds weer nieuwe liedjes uitkomen. Maar dit was toch wel heel overtuigend een ripp-off. Ik wist nog niet dat het toch was goedgekeurd! Wanneer ben je dan wel plagiaat aan het plegen? Hoe duidelijk moet het dan wel niet worden? Ik geloof dat het managment er wel bovenop zit. Verder weet ik het ook niet precies wat de plannen daarin zijn."

Er is tot nu toe geen promo rondgestuurd en ik heb slechts even kunnen luisteren naar het album. Zijn jullie niet bang dat dit slechtere reacties oplevert omdat de muziek niet kan inslijten?
"Ach, goede recensenten kunnen gelijk horen of iets goed klinkt of snel saai zal worden. Ik ben daar niet bang voor. We houden het album zo lang mogelijk geheim want anders lekt het zo het internet op. Hoe vond jij het?"

Ik denk dat ik dan onder de niet zo goede muziekjournalisten val want ik heb zelf altijd wel de behoefte om een album vaker te horen voordat ik er een echte mening over kan vormen. Maar het viel mij op dat Sharon wat minder met kopstem zingt. Is hier bewust voor gekozen?
"Het totaal palet van haar stem is meer gebruikt denk ik. Meer diversiteit en sowieso is deze plaat diverser en sommige nummers vroegen om een ander stemgeluid dan dat we voornamelijk van haar gewend zijn. We zijn het experiment niet uit de weg gegaan. Tijdens de opname van liedje 7, "The Cross", een liedje zonder orkest, stond in de hoek van de studio een hele oude stoffige drumkit waar Lodewijk de 14e nog op heeft gespeeld volgens mij, met hele oude drumvellen. Zo vies. Heel mechanisch klonk 'ie en die hebben we gebruikt. Dit liedje had dat nodig."

Ook beluisterde ik meer muzikale wisselingen in de nummers.
"Dat klopt wel. Er zijn nog maar twee loops op dit album."

De eerste single van dit album, "What have you done", is een samenwerking met Keith Caputo van Life of Agony.
"Sharon heeft Keith ooit op Pinkpop gezien en dat was erg indrukwekkend. Toen we anderhalf jaar geleden schreven voor The Chronicles of Spellborn was er een liedje waarbij Robert op de demo heeft meegezongen. Toen Sharon het uiteindelijk alleen zong, vonden we dat er iets mistte en hebben we Keith gevraagd. Het was even afwachten of de stemmen zouden matchen, maar het werd prachtig. Keith gaat niet mee touren. Het lijkt ons wel heel leuk wanneer hij een keer meedoet wanneer hij in de buurt is. Maar bij de optredens zal er waarschijnlijk een hard-disk meelopen. Ik zing ook wel een beetje, maar ik heb natuurlijk een hele andere stem dan Keith."

Dit album moet jullie echte internationale doorbraak worden, ook buiten Europa. Vandaar twee videoclips voor de single?
"Ach, Amerika is zo groot. Hij wordt er gereleased en we gaan er ook optreden. Maar een doorbraak is van zoveel factoren afhankelijk en daar zijn we ons echt van bewust. We gaan er spelen en zieltjes proberen te winnen en dan gaan we kijken waar dat naartoe groeit. We gaan er superhard voor werken en we willen allemaal dat het slaagt maar we zijn realistisch genoeg om te weten dat het heel moeilijk is. Er zijn wel twee videoclips gemaakt van de single om de zenders een keuze te geven. Ze hebben allemaal een eigen format en nu hebben ze een keuze welke bij dat format past."

Jullie gaan nu touren, ook in het buitenland. Betekent dit dat je voldoende inkomen kunt halen uit de band alleen?
"Ik praat niet graag over geld. Ik werk zelf officieel nog wel bij een muziekschool maar heb nu een jaar onbetaald verlof. Maar ik denk wel dat je kunt stellen dat we allemaal geen andere baan meer nodig hebben om te kunnen overleven. De andere baantjes zijn dus omdat we dat dan leuk vinden om te doen."

Het touren zal nu wel anders zijn nu Sharon en Robert een dochtertje hebben?
"De komende tour gaat Luna, de middelste, drie weken mee en oma den Adel ook. Opa's en oma's zijn altijd heel erg bereid om op te passen of Veronique, de vriendin van Stefan (onze drummer), gaat mee. Zij hebben ook een kindje, Silvin (bijna 2 nu) en dan zorgt zij tijdens het optreden ook voor Luna. Ik vind het wel eens sneu dat alle aandacht naar Luna gaat omdat haar beide ouders in de band zitten. Terwijl Silvin ook een lekker kereltje is. En ja, ook ik heb nu verstand van verschillende luiers dus de kids hebber er on tour 4 nanny's bij."