Annihilator - Metal

Toen Jeff Waters mij in 1989 overrompelde met Annihilators debuut-cd en thrash-klassieker Alice in Hell, was er eigenlijk maar één ding fout aan die band: het belachelijke kapsel van de heer Waters zelf. Grijsgedraaid heb ik de tape van dat debuut toentertijd. Ik zat de cd vorige week nog weer eens terug te luisteren en stond nog steeds versteld van het verbluffende vernuftige gitaarspel van Waters op dat debuut. Ook opvolger Never, Neverland stond nog vol met intelligente razendsnelle thrashmetal met juist afgemeten rustmomenten. Ik weet eigenlijk nog steeds niet of het nu de schuld is van dat super tweetal albums of mijn eigen verbreden van horizonten, dat ik daarna Annihilator lang niet zo leuk meer vond. Ik vrees het tweede. Hoe het ook zij, ik was niet de enige die Annihilator in die tijd leuk vond. Op de nieuwe cd Metal krijgen ze namelijk hulp van nogal wat muzikanten die ongeveer van mijn leeftijd zijn en dat doen ze volgens mij allemaal vast omdat ze die oude Annihilator-platen net zo koel vinden en vonden als ik. Met jonge getalenteerde gitaristen als Corey Beaulieu (Trivium) en Jesper Stromblad (In Flames) en een oud rot als Anvil zanger/gitarist Steve "Lips" Kudlow moet het ook een prettig samenwerken zijn voor Waters. Het levert in ieder geval fraai gitaarwerk op. Het is niet raar dat al dat talentvolle volk eindelijk weer eens het beste in Jeff Waters naar boven brengt. Mooi is ook "Couple Suicide" waarin Danko Jones het aan durft om vechtpartijtje aan te gaan met Arch Enemy's pitbull Angela Gossow. Een bizarre combinatie en Jones zal het niet gewend zijn, hij krijgt het aardig aan de broek van haar. Zo is Metal een indrukwekkend album met een indrukwekkende line-up aan gasten en een behoorlijke revanche voor Waters op iedereen (inclusief ik, zei de gek) die hem al afgeschreven had. En zijn haar zit ook een stuk beter nu!

Zeg er het uwe van...