Bill Callahan - Woke On A Whaleheart
De liefde - in zijn geval voor Joanna Newsom, naar het schijnt - heeft Bill Callahan zijn pseudoniem af doen gooien. Jarenlang, dat wil zeggen: elf platen lang, verborg hij zich achter het rookgordijn Smog of (Smog). Van een artiest die tapeloops maakte en met een boel knip-en-plak-werk een eigen plek probeerde te veroveren in de wereld van de lo-fi en de hometapers, ontwikkelde Bill Callahan zich tot een liedjesschrijver voor wie het less is more principe opgeld deed. Da's mooi, zo'n carrière met ontwikkeling, maar zijn cd's werden er steeds saaier van. Het eerste hoogtepunt gold wat mij betreft Julius Caesar uit 1993 en het tweede was het opgetuigde Red Apple Falls uit 1997, waarin hij liet horen dat breed uitwaaierende arrangementen zijn liedjes niet misstaan. Op zijn laatste vier platen werd het geluid steeds kaler en de wereldvreemde Einzelgänger Smog klonk zo mogelijk steeds somberder. Maar nu, met Woke On A Whaleheart, is de creativiteit en het lef terug: de arrangementen zijn zwieriger en er hangt zelfs een soort 'wie doet mij wat' over de plaat. De liefde vermag wat: zelfs het opschudden van een ingedutte carrière.
File: Bill Callahan - Woke On A Whaleheart
File Under: De Liefde Werkt
