Bunny Rabbit - Lovers and Crypts

Als je naar het hoofd van, pak 'm beet, Lady Sovereign kijkt, of naar de tattoos van Lil' Kim, dan weet je dat je een flinke portie rauwe, sleezy, vuige hiphop te wachten staat. Als je naar het hoofd van Bunny Rabbit, oftewel Melisa Rincon kijkt, dan verwacht je geen hiphop, maar lieve meisjesliedjes. Als dan Lovers and Crypts begint te spelen, dan rept het huppelende konijntje toch van pussies, motherfuckers en shit. Niet zo heel erg bozig, zelfs hier en daar met zwoele stem, maar toch, het rapt en het hiphopt en dat doet het met die duidelijk gearticuleerde scherpe klanken zoals we die uit de hiphopwereld kennen. Wat er verder op dit album gebeurt is wel gaaf eigenlijk. Want het konijntje zou geen konijntje heten als er toch ook kleine lievigheidjes verstopt zouden zitten tussen al die stoute verzen (die ook de hiphopwereld vol seks en andere clichés heerlijk parodiëren). Hoewel de beats, verzorgd door Black Cracker, a.k.a. Celena Glenn, onmiskenbaar aanwezig zijn, zelfs piepend en krakend herkenbaar uit het universum van CocoRosie - Bunny Rabbit genoot haar opleiding tijdens de tournee van de zusjes -, vloekt en tiert het konijntje er lustig op los, maar dat doet ze wel vol beeldspraak en humor. Bovendien wordt er naast de redelijk minimalistische piep- en kraakbeats af en toe een verrassend instrumentarium ingezet: slepende gitaarakkoorden, over the top baslijnen en industriële synths. Lovers and Crypts is best een gave plaat, maar toch ben ik benieuwd naar hoe het konijntje er over een paar jaar bij huppelt.

Zeg er het uwe van...