C.W. Stoneking - King Hokum

Als je niet beter zou weten, dan zou je bij het draaien van C.W. Stoneking's King Hokum kunnen denken dat je hier met unieke nooit ontdekte opnamen van een compleet over het hoofd geziene held uit vroeger jaren te maken hebt. Dat is natuurlijk bullshit. En laat dat nou precies één van de betekenissen van de term hokum zijn. De andere is die van soort van liedjes in de Amerikaanse blues-muziek. Zoals de Wikipedia zegt: a humorous song which uses extended analogies or euphemistic terms to make sexual innuendoes. Nou, dat is precies wat er gebeurt op deze bizar authentiek klinkende akoestische bluesplaat. C.W. kent zijn klassiekers, zoveel is al snel duidelijk. Invloeden van Son House, Robert Johnson en aanverwanten liggen er dik bovenop. Stoneking doet dit met zoveel toewijding en zoveel oog voor detail in geluid (secuur gekozen oorspronkelijke instrumenten), tekst (die staan inderdaad bol van belegen - maar briljante! - seksuele toespelingen) en beeld (heel mooi verzorgd boekje met - waarschijnlijk - oud beeldmateriaal), dat je je zo in de tijd waant van deze bijzondere muzikanten. Ik kan me bijna niet voorstellen dat iemand die waarschijnlijk gewoon ergens in een flatje drie hoog achter in Melbourne woont zo tot zijn neus de deltablues zit en je hem nergens kunt betrappen op een foutje. Het enige dat eigenlijk ontbreekt op deze cd is het vinyl en de ruis van slijtage van tapes zoals je bij sommige andere oude opnamen zo mooi hoort. Ik snap dondersgoed dat Voodoo Rhythm deze snoeshaan opgepikt heeft. Hij pas naadloos in hun bonte verzameling acts.

Kom mister Stoneking live zien:

27 april ~ Hotel Corso Eindhoven
[show met Woody & Paul]

28 april Waterfront Rotterdam
29 april middag KHL Amsterdam
29 april avond DB's Utrecht

Zeg er het uwe van...