Hatesphere - Serpent Smiles and Killer Eyes

Ik mag de mannen van het Deense Hatesphere wel. Al sinds de eerste keer dat ik hun The Killing ep hoorde. Ze bestonden toen al langer, maar ik houd het zware metalenhoekje nou niet echt actief bij en had ze daardoor tot op dat moment gemist. Dat ik ze zo koel vind komt vooral doordat dit vijftal zo lekker ouwe schools klinkt. Rauw en puur en vooral geen moeilijkdoenerij, maar gewoon een strakke pot thrashmetal spelen, met een goede balans tussen snelle en retesnelle nummers en altijd een fijne groove. Daarbij helpt de Tom Araya-achtige insteek van de zang van Jacob Bredahl zeker ook een handje. Hatesphere is gelukkig niet zoals veel andere metalbands hard op zoek naar een nieuwe insteek, alsof er van alles mis is met straight in your face-thrashmetal. Nou, wat mij betreft ís daar juist niks mis mee. En al helemaal niet als je het zo weet te brengen als Hatesphere doet. Het nadeel is wel dat het voor hen verdomd moeilijk is om zo progressie te boeken. Hatesphere is namelijk al steengoed in het maken wat thrash en om je dan als band te verbeteren moet je het gooien op het schrijven van betere songs met nog scherpere hooks en licks. Het is dan ook best knap dat het Hatesphere met hun nieuwste cd Serpent Smiles And Killer Eyes toch weer gelukt is een stap vooruit te zetten. De band klinkt hierop nog strakker en intenser dan op zijn voorgangers. De heren experimenteren zelfs een beetje. De keyboards in het lekker felle "Forever War" en de mondharmonica in "Drinking With The King Of The Dead" zijn functioneel, maar ze hadden van mij niet gehoeven. Die 'foutjes' worden met gemak rechtgezet met klassenummers als "Absolution" en "Let Them Hate".

Zeg er het uwe van...