Hinder - Extreme Behaviour

De Amerikaanse verkoopcijfers die de groep Hinder kan overleggen zijn indrukwekkend. Sinds de release in 2005 ging hun debuut Extreme Behaviour daar maar liefst anderhalf miljoen keer over de toonbank. De platenmaatschappij brengt hem nu ook maar eens uit in Nederland. Ons land is kleiner, en de populariteit van de soort rock zoals Hinder die maakt is relatief nóg veel kleiner. Al houdt een succesvolle soortgenoot als Nickelback zich momenteel op de vlakte, dus zou Hinder misschien een kans maken. Helaas geldt voor Hinder dan nog steeds dat ze toch op zijn minst een divisie of twee lager ingedeeld moet worden dan Nickelback. Muzikaal gezien wordt er geen een wetmatigheid uit het Grote Handboek Voor Het Schrijven Van Een Meeblèrbare Hardrocktrack overgeslagen. Nieuwe wetmatigheden die hier later naar aanleiding van Extreme Behaviour aan toegevoegd moeten worden levert het echter niet op; beter goed gejat dan slecht verzonnen staat er al in natuurlijk. En dat doen ze hoor, deze mannen. Waar nodig trekken ze gewoon een cd uit de kast van een van hun helden om een melodietje of gitaargeluid te lenen. Zo moest ik echt even de credits checken of ze niet Slash dronken hadden gevoerd om hem te verleiden tot wat gitaarriedeltjes voor "Homecoming Queen". Nog erger is het couplet van openingsnummer "Get Stoned", waarvoor Hinder heel goed heeft geluisterd naar Aerosmith's klassieker "Dream On". Alleen gebruiken ze het couplet dan wel ehm ehm hoe zeg ik dat netjes... minder effectief. Als je dan weet dat de teksten ook nog eens van bedenkelijk niveau zijn, dan blijft er weinig over om over naar huis te schrijven. 'I walked in and saw her on the bed, there was nothing to be said, when we were done, she said she loved the taste of my oh oh oh'. Zat je al jaren op dergelijk proza te wachten, dan is Hinder helemaal jouw feestje. Veel plezier ermee zou ik zeggen en denk eens na over emigreren of zo...

Zeg er het uwe van...