Justice / 69 Charger

Dat hardcore altijd snoeihard en retesnel is, is een groot misverstand dat ik regelmatig bespeur bij oude puristen, die zich meestal beroepen op 'vroegah', toen alles nog lekker makkelijk was. Die mensen vergeten even voor het gemak dat de genialiteit van bands als Modern Life Is War helemaal niets met snelheid te maken heeft. Sterker nog, mijn meest favoriete hardcorenummers zijn beukend en slepend traag. Het Antwerpse Justice zal dit vast en zeker beamen want hun debuut-CD Escapades bevat hier elf sprekende voorbeelden van. Enkele geweldig pakkende riffs worden er niet met een rotgang doorheen gepompt maar juist ondersteund door een indrukwekkend traag spelende ritmesectie. De CD bevalt me goed, ondanks het stemgeluid van frontman FTS, dat enige gewenning vereist. In eerste instantie lijkt het soms vals en over de grens maar bij een volgende beluistering is het juist de zang die verantwoordelijk is voor een knap autentiek geluid.

69 Charger drukt het gaspedaal wel meteen vol in op Ain't Got A Clue. Wanneer een Eindhovense band een CD maakt met rauwe rockers ontkom je niet aan een vergelijking met Peter Pan Speedrock. Niet geheel gerechtvaardigd, aangezien 69 Charger minder van de spierballen is en eerder te plaatsen is in het hokje van The Hellacopters, The Oblivians en The New Bomb Turks. Echte garagerock dus. Ain't Got A Clue is prima geslaagd en levert 28 minuten ongebreidelde energie op. Ik zie de met pogoënde en biergooiende rawkers gevulde kelders nu al voor me. Vlammende gitaarsolo's, gierende orgeltjes: 69 Charger is van alle cliché's voorzien en daar kan ik alleen maar heel erg blij van worden.

Zeg er het uwe van...