Khan - Who Never Rests

Misschien is het wel het leukste wat je kan overkomen als je een album moet recenseren. Ineens fluit je een liedje waar je al jaren niet meer aan hebt gedacht. Het gebeurde me dankzij deze amusante plaat van de Turks-Finse Duitser Khan. Kent u Freakpower nog? Dat was een acid jazz-trio rond de u wél bekende Norman Cook. Begin jaren '90 scoorden ze een hitje met "Turn On, Tune In, Cop Out". 'Let it flow now mama!'. Dat zat dus nog in een hersencel. Khan is een hippe vogel, die op Who Never Rests een aparte mengeling van stijlen serveert. Hij noemt het zelf Laptop Blues, maar ik vond het toch vooral funky. Al heeft het dan een duister randje. De geprogrammeerde beats swingen, de eenvoudige blues-lickjes zijn expres cliché, terwijl Khan zich Prince waant. Ergens zingt hij 'We should do it tonight' en ik vul aan 'Girl'. Dat laat hij achterwege, net als de Commodore 64, maar inderdaad treedt hij in de voetsporen van onze eigen Bastian. Robotfunk, doe je danspak aan. Erg serieus lijkt Khan het allemaal niet te nemen: 'Strip down to your big toe', roept hij je zusje toe, net als Beck eerder op zijn feestje Midnite Vultures. Een hit zo groot als die van Freakpower ontbreekt, al komt het broeierige "You Like To Party?" in de buurt, waarin ook nog even een of ander spionage-themaatje wordt geciteerd. Het zal Bond wel wezen. Andere goede momenten op dit album zijn die waarin Khan in zijn uppie de sfeer van een soundsystem weet op te roepen. Dubby bliepjes, alarmbellen die rinkelen en sjansen maar.

Zeg er het uwe van...