Legion of the Damned - Sons of the Jackal

Om aan het einde van 2007 niet al te veel in de knoei te komen met de jaarlijst, die volgens een prille File Under-traditie alleen uit besproken releases mag bestaan, volgt hier alvast een korte tussensprint om het in januari verschenen Sons of the Jackal van Neerlands trashmetal-trots Legion of the Damned alsnog in de annalen te krijgen. Om de één of andere redenen, loop ik als het om producties van eigen bodem gaat, geregeld achter de feiten aan. In dit geval is dat zelfs geheel mijn eigen schuld. Ik heb namelijk nooit wat gehad met Occult, de band waaruit Legion of the Damned in 2005 is ontstaan. In feite betrof het zelfs alleen maar een naamswijziging en niets meer dan dat. Toch werd mijn interesse pas gewekt na deze gebeurtenis. Nee, niet liegen, eigenlijk pas na het verschijnen van deze tweede cd. Dat zal mij dan wel het predikaat trendgevoelig opleveren, maar dat is dan niet anders. Want goed vind ik hem namelijk wel. Heel goed zelfs. Zodra de eerste tonen van de openingstrack klinken, ben ik verloren. Onvervalste oldschool trashmetal is het stramien. Het broeit, het knettert, het ratelt, het borrelt en het laat geen spaander van je heel. De essentie van metal, dat is wat het is. Alsof er in een cabrio-versie van de Gouden Koets, al scheurend over duizenden kinderhoofdjes, een majestueus optreden wordt gegeven voor duizenden uitzinnige fans die langs de kant staan te juichen en te joelen. Hail to the Legion of the Damned!

Ik lees net dat voormalig Legion Of The Damned bassist Twan Fleuren zelfmoord heeft gepleegd. :(
http://www.legionofthedamned.net/2011/

Zeg er het uwe van...