Maxïmo Park - Our Earthly Pleasures
De hoofdredactie van File Under begon al zachtjes te steigeren. 'Zeg, vergeet u niet de tweede plaat van Maxïmo Park te recenseren?' En eerlijk is eerlijk, ik had deze plaat al een tijdje op de stapel laten liggen. Maar dat was dan ook met opzet. Bij het beluisteren van Our Earthly Pleasures voelde ik het namelijk alweer aankomen. De opvolger van Maxïmo Parks debuut A Certain Trigger zou worden weggezet als een moeilijke tweede plaat. Niet verrassend meer, niet uitdagend meer, het springerige is eruit. Of nog vreselijker: niet urgent meer. Whatever that may be. Noem het het Bloc Party-syndroom, die met A Weekend In The City tegen dezelfde kritieken aanliepen. En ja hoor, in de afgelopen weken heb ik meerdere keren gelezen dat Maxïmo Park niet zo leuk meer is, niet verrassend, niet uitdagend en vult u maar aan. Dat Maxïmo Park net als Bloc Party als band alleen maar gegroeid is en met Our Earthly Pleasures eveneens een stapje verder is gegaan dan op het debuut, ontgaat de heren recensenten. Dat het misschien wel juist verrassend is dat zowel Maxïmo Park als Bloc Party zich juist ontdaan hebben van het springerige en een veel samenhangender tweede plaat hebben samengesteld: het is aan veel recensenten niet besteed. In hun ogen is Maxïmo Park net als Bloc Party door de mand gevallen. Welnu, beste lezer, markeert u mijn woorden: het is gelul van de bovenste plank. Op Our Earthly Pleasures spelen de Geordies als Alan Shearer in zijn beste dagen. Van opener "Girls Who Play Guitars" tot afsluiter "Parisian Skies" is Our Earthly Pleasures een uitstekend album, dat zich nu al mag scharen onder de klassiekers in het genre. Halen die plaat.
File: Maxïmo Park - Our Earthly Pleasures
File Under: En Paul Smith rolde over de tribunes van St. James' Park
File Audio: Girls Who Play Guitars, Books From Boxes en Our Velocity op Myspace
ik vind Girls Who Play Guitars echt een extreem koel nummer.
Absoluut mee eens. Uitstekende plaat, zeker geen tegenvaller na de eerste plaat. Het vrolijke eigen geluid maakt deze plaat gewoon super catchy. Zou inderdaad wel eens kunnen uitgroeien tot een klassieker in zijn genre.
Girls who play Guitars is tof, net als Books from Boxes, Karaoke Plays, Parisian Skies, Sandblasted, By The Monument enzovoort enzovoort :)
Ik vind het een prima plaat, al vraag ik me wel eens af of de mannen niet teveel naar The Smiths luisteren in hun vrije tijd (Books from Boxes)
Je kunt nooit teveel naar The Smiths luisteren, George. Dat is een contradictio in terminis, in moeilijke Paul Smith-woorden.
Leuke recensie hoor! Ben t er helemaal mee eens!