Ra:X - Re:Mixed

Afgelopen maand schreef ik die Simuze-verzamelaar de grond in. Eigenlijk ben ik de twee belangrijkste redenen daarvoor vergeten te noemen: de meest recente Lomechanik-dubbelaar en deze Re:mixed-cd. Die gooi ik namelijk al een paar weken om de zoveel tijd in m'n speler en dat zijn allebei óók van die vage elektronica-verzamelgevallen - alleen zijn die dan wél interessant om lekker in een tussenuurtje door te skippen. Op Lomechanik kom ik nog terug; de coolheidsfactor van Re:mixed - vol geremixt origineel materiaal van RA:X alias RA-X alias Vincent Koreman - zit 'm in elk geval in de sfeer en de vaak stoere distorted geluiden. Het zijn eigenlijk maar een paar tracks die het hem doen, want langdradige drukke pruttel (de remix door V/VM) en ondoorgrondelijke noise (die van Rioteer) staat er natuurlijk ook weer op. Het is een beetje de pest met dit soort verzamelaars dat je altijd door een partij meuk heenmoet (óf je houdt wel van héél veel stijlen en je luistert net zo lief naar Hilbrand Nawijn) maar een paar tracks kan ik echt wel waarderen. Het makkelijkst in het gehoor ligt de moddervette Drop the Lime-remix, die wel een bewerking lijkt van de een of andere jungle-klassieker. Het beste vind ik echter "Alektra Blue", hier aanwezig in een remix van ene Cane. Vreesverruimende melodie, duistere sfeer, een beetje op z'n Squarepushers; het kan zo X-Rated in. Net als "Dresden 1943" trouwens, waarin Doormouse ongeveer dezelfde truc uithaalt en beurtelings breakbeats en hoofdmelodie weglaat. Tijdloos, zou je zeggen.

Zeg er het uwe van...