Scram C Baby - The Thing That Wears My Ring

Na Richard Niessens artistieke hoesontwerp voor The Thing That Wears My Ring was er blijkbaar geen budget meer over om de credits af te drukken. Of ... toch wel?! Na enige bestudering van de vreemde geometrische patroontjes blijkt Nijssen juist een speciaal font voor Scram C Baby te hebben ontworpen. Dit is echter zo onleesbaar dat er voor de zekerheid maar een groen naamstickertje op de hoes is geplakt om de potentiële koper nog enigszins tegemoet te treden. Lekker vaag zijn ook de teksten (waarvoor in het boekje ongetwijfeld budget noch ruimte meer was). Aan geijkte rijmschema's heeft zanger John Cees Smit een broertje dood. Hij zet zich liever tot het bedenken van multi-interpretabele frasen als "The thing that wears my ring" ("alle interpretaties mogen" heeft de band besloten). Al die indie-ontoegankelijkheid staat in sterk contrast met de muziek: die is namelijk alleraanstekelijkst. Vanaf gedoodverfde opener "Enter to go" volgen de korte, veelzijdige composities elkaar in strak tempo op. Bij afwezigheid van een drummer (Robert Lagendijk verliet de band vanwege de overmatige drankconsumptie) kon er dit keer flink worden geëxperimenteerd in de thuisstudio. Het heeft geresulteerd in vrolijk dronkemansgelal ("Never gonna stop living without you"), computertrompetjes ("Let it ring") en -klokkenspel (titelnummer), een briljant stuwende baslijn ("Anymore") en onvervalste melancholie (afsluiter "For our gracious hearts"). Op "The thing that wears my ring" is van alles te ontdekken. Bovendien: er is op te slijmen, swingen en pogoën. Lekker gaan venten dus die plaat, bij alle middelbare scholen - perfect materiaal voor eindexamenfeestjes.

Ik vind SCB stiekem het leukste Excelsior-bandje.

Zeg er het uwe van...