The Holloways - So This Is Great Britain?

Kent u dat nummer van Baz Luhrmann uit het einde van de jaren negentig nog, "Everybody's Free To Wear Sunscreen"? Daar moest ik aan denken bij het luisteren naar The Holloways. Voor wie het nummer van Luhrmann gemist heeft: u hoort daarin een docent die aan het einde van het schooljaar zijn pupillen nog wat wijsheden meegeeft, wijsheid die ze in hun verdere leven goed kunnen gebruiken. Het probleem met pupillen is namelijk dat ze over het algemeen denken dat ze het allemaal al weten, terwijl dat helemaal niet zo is. Dat is ook het geval bij The Holloways. Zo als de albumtitel al verraadt, zijn de vier broekies niet tevreden over de gang van zaken aan de andere kant van het Kanaal. Blair is een oorloghitsende lul, drugsgebruikende jongeren hebben geen enkele eigen verantwoordelijkheid voor hun daden en zijn vooral het slachtoffer van boze politieagenten en zeurende ouders, en het is toch wat dat al die meisjes op de dansvloer jou zomaar geld voor een wijntje aftroggelen. Maar ja, zo dachten we allemaal toen we 19 waren. Zijn we niet allemaal principieel en links geweest, in gevecht met de grote boze wereld? Inhoudelijk is het allemaal nog te knullig, muzikaal is het nog teveel dertien in een dozijn. En het leukste nummer dat ze hebben, over het kwijtraken van de afstandsbediening van de tv, staat er niet op. Laat The Holloways nog maar even rondzwemmen in het korenveld. Wie weet kunnen ze over vijf jaar tot het kaf gerekend worden.

The Holloways zetten er ook een punt achter.

Zeg er het uwe van...