Zita Swoon - Big City

Toen ik vorig jaar Stef Kamil Carlens mocht interviewen, vertelde hij dat het vorige studio-album, A Song About A Girls deel een van een trilogie was. Opvolger Big City is nu verschenen, waarbij de thematiek van de teksten blijkbaar de trilogie vormt. Met bijna dezelfde band als vorig jaar in Paradiso is dit album opgenomen. Bassist Mirko Banovic speelde toen een paar concerten als gastbassist, maar op dit album is Bart Van Lierde weer te horen. Van de gezusters van Radio Candip zijn er nog twee van de drie aanwezig op dit album. De sfeer van het album is dan ook weinig anders dan die op A Song About A Girls en vooral Camera Concert - A Band In A Box. Gelukkig niet, mag ik wel zeggen, want ik vind Zita Swoon veruit het sterkst in een intieme setting met songs die doen denken aan Beefheart, Waits, kortom Amerikaanse singersongwriterblues. Maar wel altijd met die intense Zita Swoon-draai eraan gegeven. Ook op Big City is dat het geval. De productie is loepzuiver en mooi open gehouden, waardoor het een luchtigheid krijgt die de intensiteit opvallend genoeg alleen maar lijkt te vergroten. De band heeft de magie van de Band In A Box-concerten in de studio weten te vangen, en dat is razend knap. De songs zijn wonderschoon, met deze keer twee opvallende covers: Bob Dylan's "Series of Dreams" en Morphine's "The Night". Wijlen Mark Sandman zou trots geweest zijn op de laatste cover. Is er dan niets op dit album aan te merken? Ehm...nee. Wie als laatste bij de platenzaak is, is een ei. Op de dvd bij de amper duurdere limited edition, No Big City, is de ontstaangeschiedenis van de songs te volgen.

Zeg er het uwe van...