BJ Baartmans - Verwant

Op zijn vorige cd Verpand zong BJ Baartmans na een flink aantal Engelstalige cd's voor het eerst zijn liedjes in het Nederlands. Dat beviel mij uitstekend. Het was niet zo dat ik zijn Engelstalige Where Do Lovers Go niet goed vond, maar het leek op Verpand wel alsof alle stukjes op zijn plek vielen, met als resultaat een prachtige Nederlandstalige roots-cd. Het is Baartmans blijkbaar zelf ook goed bevallen, dat zingen in zijn moedertaal. Zijn nieuwe cd Verwant is er namelijk wederom een in het Nederlands. De hoes is een knipoog naar de titel en de hoes van zijn vorige cd, Verpand. Qua liedjes is Verwant ook een logisch vervolg op deze cd. Dat vind ik totaal geen probleem, want het hese stemgeluid en smaakvolle gitaarwerk van Baartmans gaan mij niet snel vervelen. Geinig is dat Baartmans er wederom voor gekozen heeft een liedje van hemzelf te bewerken. "Little I Can Have", dat oorspronkelijk op zijn cd No Soap stond, heet nu "Euforie". Dit is duidelijk de finale versie. Dit liedje, met alleen maar Baartmans en zijn akoestische gitaar, is één van de mooiste momenten van Verwant. Sowieso geldt voor de nummers van Baartmans dat hoe schaarser de begeleiding is, des te mooier ik ze vind. Een liedje als "Fundamentalist" (met springerig om aandacht vragend toetsenwerk) raakt mij veel minder dan bijvoorbeeld "Verpand", waarin de piano en Fender Rhodes van Mike Roelofs zich bescheiden opstellen. En inderdaad, dat laatste nummer stond ook op de vorige cd, maar dit is de bandversie. Deze nieuwe heet natuurlijk niet voor niets Verwant ...

Zeg er het uwe van...