Dinosaur Jr. - Beyond

'Heb jij die nieuwe Dinosaur jr al gehoord?'
'Natuurlijk, ik vind 'em vrij goed voor een reünieplaat. Niets bijzonders, maar hij luistert wel lekker weg.'
'Precies, dat is mijn probleem ermee. Ik had op meer gehoopt, maar misschien was dat niet eerlijk.'
'Ik had niks gehoopt, eerlijk gezegd. De eerste drie Dinosaur-dingen vond en vind ik nog steeds het beste.'
'Mwah, je hoopt toch altijd verrast te worden. Maar je zegt de eerste drie? Green Mind vond je niets meer? Dat vind ik met Bug samen nog steeds de leukste.'
'Die was best goed, maar de eerdere hebben een bepaald soort gekte. Die is op Green Mind duidelijk uitgekristalliseerd. Yr Living All Over Me vind ik het beste.'
'Misschien komt het doordat ik met Green Mind begon. Het maakt toch verschil waar je inhaakt. Op die nieuwe vind ik het jammer dat Mascis zich met regelmaat zo'n standaard niet onderscheidend geluid aanmeet. Juist dat jankende gitaargeluid is wat Dinosaur Jr. zo koel maakt
Daarom zal het wel zijn dat de openingtrack, het singletje "Been There All The Time" en "It's Me" er bovenuit schieten. Daar jankt Mascis lekker en jengelt zijn gitaar lekker tegen 'em aan.'
'Inderdaad, de gekte ontbreekt en dat is jammer. Ik ben wel gek op Barlow's basspel en -geluid. Barlow voegt echt wat toe aan het geluid van Dinosaur Jr. en dat hoor je dus ook in de opnames. Dat deden die nep-Barlows op die andere cd's na zijn vertrek lang niet zo goed. Of beter J. Mascis, want het schijnt dat hij ALLES inspeelde. Mede daarom vond ik er niet veel meer aan.'
'Dat verschil hoor je dus wel op Beyond.'
'Echt wel! Het is minder navelstaren, minder op concentratie en meer losgaan.'
'Voor een reünie-cd is het helemaal geen slechte cd, maar als je eerlijk bent, dan is het gewoon niet zo goed en verrassend als de eerste drie, vier cd's. Maar dat mag je misschien ook niet verwachten.'

Wat een flauwe recensie. "Niet zo goed als de eerste drie, vier cd's". Dit is hun beste cd sinds Bug wat mij betreft. Green Mind draai ik nooit. Where you been vind ik een uitstekende plaat. Goede reunie-cd? Jazeker, maar veel meer dan dat. Een klasse rockalbum van gasten die misschien grijzer en ronder zijn geworden, maar nog steeds kont schoppen. Verrassende comebackplaat.(Hoewel sommige liedjes iets ingekort hadden kunnen worden)

Ik ben het met Jeroen eens. Ik vind het meer dan een goede reunie plaat en is meer dan regelmatig in de CD speler van mijn auto te vinden.

Tja, over smaak valt niet te twisten... Nee, het is zeker niet zo'n invloedrijk album als een, pak em beet, Your Living All Over Me en kan zich ook niet meten aan de 'alternatieve popsensibilities' van Green Mind, maar dit is gewoon simpelweg één van de beste Dinosaur Jr. albums en dan scoort hij automatisch hoog op de schaal van de beste gitaarrockplaten van dit millenium. Nee, het is allemaal niet verrassend meer, maar wat is dat nog wel? Ieder alternatief bandje grijpt terug op oude glorie tegenwoordig, dan hoor ik liever drie oude rotten die hun vak verstaan! Er wordt géén noot te veel gespeeld en dat is een kunst die weinig gitaristen verstaan...
Dit is niet alleen een bovengemiddeld goede reünieplaat, maar stiekem meesterwerkje van gitaarmuren en pakkende liedjes die dagenlang in je hoofd blijven hangen!

Zeg er het uwe van...