Jakob Olausson - Moonlight Farm

Het is volle maan. Dan zijn de koeien altijd onrustig. De boer zelf ook. Het is raar, op zich maakt het schuifelen van de koeien als ze onrustig zijn maar weinig lawaai, maar hij wordt er eigenlijk altijd wakker van. Dan gaat hij altijd even kijken in de stal. Het is een fijn rustgevend geluid, die koeien zo 's nachts. Zonder dat er ander omgevingslawaai is. Sowieso vindt hij de boerderij die 's nachts tot rust komt op zijn mooist. De boer hangt over het hek bij de ingang van de stal. Zijn schaduw is lang en strekt tot halverwege de stal. In de hoek loeit een koe ingetogen. De windgong die de boerin vorige week opgehangen heeft kun je ook horen, als je goed oplet. De boer is blij met de paar koeien die hij nog heeft. Altijd alleen maar met suikerbieten bezig zijn, dat vindt hij maar niets. Maar ja, er moet toch brood op de plank en dat lukt met suikerbieten beter dan met koeien houden. Hij heeft er wel eens over gedacht om het te proberen met alleen zijn muziek, maar ach, de markt voor de muziek die de boer leuk vindt om te maken is zo klein. Van de opbrengsten daarvan alleen kan hij nooit rondkomen. Het geeft ook niet. De pastorale folk die hij maakt, maakt hij ook vooral voor zichzelf en hij is tevreden met hoe het nu gaat. De boer prevelt wat binnensmonds, het zou zo maar de tekst kunnen worden van een nieuw liedje. Het gebeurt meestal dat als hij zo bij de koeien staat of aan het werk is op het land, dat nieuwe melodieën en teksten in hem op komen. Zijn leven zo is fijn en zorgeloos.

Zeg er het uwe van...