Megadeth - United Abominations

Deze recensie over United Abominations had nogal wat voeten in de aarde. De promo die het label naar de hoofdredactie verstuurde was namelijk zeer zwaar beveiligd, inclusief persoonlijk watermerk en dergelijke. De beveiliging was zelfs zo zwaar dat ik die promo nergens heb kunnen afspelen, zelfs mijn Linux-machine lustte deze cd niet. De basis van de recensie heb ik derhalve bij mijn vaste platenboer gelegd, met pen en papier bij de hand. Na een paar luisterbeurten werd een ding me wel duidelijk: Megadeth heeft de smaak weer, of beter gezegd nog steeds, te pakken. Deze nieuwe gaat verder waar voorganger The System Has Failed stopte, wat u krijgt is strakke gitaargerichte American metal vol ronduit spectaculair gitaarwerk. Was de voorganger al een enorm geïnspireerde plaat, deze doet er in niets voor onder. Gebleven zijn de typerende sneer van opperhoofd Dave Mustaine en de politiekgerichte teksten. Nieuw is de rol van de gebroeders Glen en Shawn Drover op respectievelijk gitaar en drums. Met name Glen heeft op deze plaat een glansrol, zijn fantastische gesoleer geeft een absolute meerwaarde aan deze plaat. En de songs staan stuk voor stuk als een huis. Dat is bij Megadeth ook wel eens anders geweest, denk dan vooral aan de gedrochten die de band mid tot eind jaren 90 uitbracht (met name Risk uit 1999 was een historisch dieptepunt). Fans van het eerste uur, waar ik mezelf gemakshalve ook maar toe reken, kunnen tevreden zijn. Dit is de tweede klapper op rij waarmee Megadeth eens temeer duidelijk maakt een van de beste metalbands ooit te zijn.

Zeg er het uwe van...