Walker Diver - Junior Blues

Om meteen maar met de deur in huis te vallen: Junior Blues, de tweede plaat van het Utrechtse Walker Diver is een topplaat. Eén van de aardigste in het genre en één van de betere rootsplaten van Hollandse bodem. Opener "Fugitive" is gebaseeerd op een Neil Young-achtige gitaarmuur, zo eentje waar ook - een andere referentie! - Steve Earle graag tegen aanleunt. In "Captain Kirk" klinkt R.E.M. door en "Don't Mind Me Babe" is klassieke country. "Anodyne" klinkt als Slobberbone zonder de dronken romantiek en in "Mary, Mary" komt cajun om de hoek kijken. Maar het noemen van al die namen is in dit geval geen teken van doorgeslagen kopieerdrift van songschrijver en kern van Walker Diver Stefan 't Hooft. Het illustreert vooral de breedte en diversiteit van de songs. Geen stuurloosheid, maar breed uitwaaierend vakmanschap. In het geval van Walker Diver's Junior Blues gaan we zeggen: een staalkaart van kunnen. Alle hoeken van de americana worden onderzocht in de twaalf songs op deze plaat. Het is curieus dat er drie jaar voor nodig was om deze plaat te laten verschijnen, helemaal als het persbericht vertelt dat er dertig liedjes klaar waren. Personele problemen schijnen de oorzaak te zijn. Hoe dan ook, het geeft wel de ruimte om bij de cd-presentatie, aanstaande zondag in Utrecht, te laten horen welke stijlen deze band nog meer zo goed beheerst.

Luister ook naar www.utracks.nl
in het 2e uur verteld stefan over de plaat en speelt ook wat nummers akoestisch in de studio!

Ik meende gelezen te hebben dat ze uit elkaar waren. Niet dus.... Als het album in de lijn ligt van de eerste dan zal dit inderdaad een topplaat zijn.

'Personele problemen' schijnen wel één van de oorzaken te zijn dat de periode tussen hun debuut en deze plaat zo lang was.

Gewoon een prima plaatje. Met een soort allstar band die de plaat heeft volgepingeld (bekend van Harold K, Gasoline Brothers enz).

Zeg er het uwe van...