Danika - Prima

Mijn favoriete gerecht is pizza en gelukkig kun je die in ontelbare verschillende versies krijgen zodat het me ook nooit zal gaan vervelen. Toch zou ik niet elke dag pizza willen eten, want er zijn nog veel andere gerechten die ik lekker vind. En natuurlijk zijn er ook nog vreselijk veel gerechten die ik nog nooit heb geprobeerd, en dus blijf ik altijd op zoek naar nieuwe dingen. Datzelfde heb ik met popmuziek. Het is mijn favoriete muzieksoort en er zijn ontzettend veel verschillende versies popmuziek. Ik luister zeker niet altijd naar dezelfde soort muziek, want een beetje afwisseling kan geen kwaad. Het gaat me echter te ver om al die verschillende soorten op één cd te zetten. Toch heeft de Haarlemse band Danika dat gedaan. Hun debuutalbum Prima begint, na een kort intro, met onvervalste hardrockklanken in "I've Got A life/From Time 'till time/I Miss My Darling", een song die uit drie delen bestaat. De cd eindigt met "The Blue Mirror & The Drosophila" en dat is een stukje symfonische rock. In de bijna veertig minuten tussen deze twee songs komen een groot aantal muziekstijlen voorbij: artrock, punk, Duitse rock, gitaarrock, Bulgaarse folkrock, metal, jazz, ska en dan zullen er nog wel wat stijlen zijn die ik niet ontdekt heb. Elke track klinkt anders en soms heb je die variatie zelfs in één nummer. Prima lijkt wel een verzamel-cd en de titel zou zonder problemen veranderd kunnen worden in 'Alle Dertien Prima'. Dat klopt ook wel, want als ik eerlijk ben staan er geen slechte nummer op, maar toch weet ik niet wat ik van dit allegaartje nummers moet denken. Een beetje teveel afwisseling, denk ik. Als iemand me nu zou vragen wat voor soort muziek Danika maakt, dan moet ik het antwoord schuldig blijven.

Zeg er het uwe van...