Dial - Synchronized

Kristoffer Gildenlöw, ex-Pain of Salvation en inderdaad, de broer van... Liselotte (LiLo) Hegt, ex-Cirrha Niva en inderdaad, recensent bij de... LiLo besloot samen met Rommert van der Meer (ook ex-Cirrha Niva) na beider vertrek uit de eerder genoemde band samen te gaan jammen bij Lilo thuis (eind 2003). Echtgenoot Kristoffer deed toen gezellig mee. Ze schreven allen wat liedjes, maar toen Kristoffer en Liselotte kinderen kregen lag alles even stil. In 2005 besloten de drie een demo op te nemen en nu is het tijd voor het eerste baby van Dial: Synchronized. Een verrassend album met mooie, sfeervolle songs. Beetje prog rock, snufje industrial, tikkie alternatief, flirtend met trip-hop, maar stront eigenwijs. Op het eerste gehoor lijken de liedjes wat vreemd en te veel uit elkaar liggend qua stijl. Maar bij iedere volgende luisterbeurt groeit het album en valt alles uiteindelijk op zijn plaats. Naast invloeden van o.a. Pink Floyd en Kate Bush, hoor je duidelijk de invloeden van Pain of Salvation. In "Sadness", "Green Knees" en "Point of View" hoor je ook duidelijk dat het timbre van Kristoffer dicht in de buurt komt van dat van zijn broer. LiLo daarentegen laat zich van verschillende kanten horen, bijna erotisch in "Beautiful", bijna beter dan Kate Bush in het iet-wat vreemde "Candyland". De productie was in handen van Devon Graves (Dead Soul Tribe), wat in ieder geval heeft gezorgd voor een mooie sound. Al met al een album dat zal moeten groeien.

Goede cd. Hoorde idd veel bekends als fan van PoS, CN en DST. Zat te genieten met mijn ogen dicht.
Het is inderdaad een cd, die een aantal draaibeurten nodig heeft om een bredere waardering te krijgen, dan die van de incrowd.

Zeg er het uwe van...