Gossip - Standing In The Way Of Control

Als band is het altijd handig een zogeheten unique selling point te hebben. Beth Ditto van de Amerikaanse band Gossip gooit haar voluptueus geproportioneerde lijf in de strijd. Tezamen met een luttele drummer en gitarist benadert ze rock & roll niettemin vanuit een less-is-more benadering, zo lees ik in de biografie. Grappige paradox. Helaas resulteert deze insteek op Standing In The Way Of Control in een ietwat teleurstellend iele sound. De te overheersend op de voorgrond gemixte drumpartijen drukken de eenvoudige riffs van gitarist Brace op de achtergrond, en helaas verdwijnt ook de bij tijd en wijle lekker rauw schurende stem van Ditto in het toch wat rechttoe en rechtaan gestamp. In de teksten lijkt gossip als thema niet perse uitgewerkt. In opener "Fire with fire" steekt Ditto obese lotgenoten eerder een hart onder de riem met zinsneden als "Big and small, it makes no difference". Niet echt smeuïge tekst, maar eerder humanistische moraalridderij. In interviews windt Ditto er minder doekjes om en noemt ze zichzelf een "fat, ugly bitch", en nog lesbisch ook. Maar ja, als je er zó openlijk voor uit komt, wat valt er dan nog te roddelen? Goed, tot zover het conceptuele geëmmer: Beth Ditto schijnt op het podium een hele persoonlijkheid te zijn en flink laag te gaan. 27 juni staat Gossip in de Melkweg. Ik ben benieuwd of de gig nog wat achterklap in de reacties oplevert.

Is dit album in de re-release of zo? Ik heb ze afgelopen jaar in Vera gezien (toen wel een geinig bandje om te zien), maar het album was toen ook al uit. Ik meen een tijdje geleden iets te hebben gelezen dat Gossip de eerste band was die via een nieuw sublabel van Sony of zo een contract hebben gekregen?

Mooi voorbeeld van een gemakzuchtige, luie recensie dit.

Een beetje research had je kunnen leren dat Gossip voortkomt uit de stal van Kill Rock Stars, al jaren een boegbeeld van het label is en nauwe banden met de zogeheten Riot Grrl Scene heeft. Dta verklaart misschien ook de teksten en de wijze van profileren van mevrouw Ditto. Maar ja, je kunt het natuurlijk ook lekker makkelijk als "Unique Selling Point" van een persoon en band neerzetten. Goed, enig gekokketeer is Beth Ditto absoluut niet vreemd, maar de beweegredenen steken toch wel heel anders in elkaar, ben ik bang.

En over hun sound; ze komen voort uit de amerikaanse Indie-underground, en dan mag je ze nog steeds best een "iele, ietwat teleurstellende sound" verwijten, maar dan denk ik toch dat je ze verkeerd labelt, of niet genoeg inzicht hebt in de wereld waar ze vandaan komen en de muziek zoals die daarin gespeeld wordt. Een wereld waar een volvet geproduceerde plaat, zelden tot de beoogde resultaten hoort.

@Klaas: de plaat is al meer dan een jaar uit, eerst op KRS, later via grotere labels. De band is opgepikt nadat Soulwax een remix van "Standing in the way of control" uitbrachten, en dit nogal een clubhit werd.

Werklozer: een waardeloos geproduceerde plaat blijft een waardeloos geproduceerde plaat, of je het nou indie, garagerock, underground of wat dan ook noemt. Er zit nog heel wat ruimte tussen volvet geproduceerd en iele en slecht in balans, wat ik uit de recensie lees. Mooi voorbeeld van een gemakzuchtige, bevooroordeelde reactie, dit.

Nou dat vind ik dan weer reuze meevallen...ik betwist ook niet dat er nog een wereld van verschil zit tussen beide uitersten, alleen wat ik probeerde te zeggen, is dat de groep (of plaat, zo je wilt) in kwestie langs de verkeerde meetlat is gelegd. Gossip is een groep die altijd vrij primitief opgenomen heeft, iets dat meer dan gebruikelijk is in de "scene" waar ze uit voortkomen. Daar wordt meer dan eens (al dan niet puur wegens ontbrekende middelen)op vrij primitieve apparatuur opgenomen, of is juist het dissonante, niet erg uitgebalanceerde geluid een wezenlijk onderdeel van wat men probeert over te brengen op de luisteraar. En ik vind dat daar volledig aan voorbij gegaan wordt, in bovenstaande recensie. En dat nog terzijde, er wordt eigenlijk weinig gezegd over de plaat, het songmateriaal en de wijze van opnemen. De recensent legt alleen wat dwarsverbanden die ik vrij gemakzuchtig en makkelijk vind. De naam van de groep en het uiterlijk van de zangeres worden hier als leidraad genomen, en dat vind ik gewoon te makkelijk. Natuurlijk staat het een ieder vrij te schrijven wat hij of zij wilt, en van mij mag ook werkelijk alles met alles in verband gebracht worden, alleen ik snap gewoon niet dat de recensent in kwestie niet een beetje moeite doet om de achtergrond van de groep op te zoeken, en uit de doeken te doen, maar kiest voor deze opzet met allerlei vreemde aannames, die gewoon totaal geen hout snijden. De groep heet Gossip, maar daar gaan de teksten niet over. Tja.

Werklozer: nogmaals, een waardeloze sound blijft een waardeloze sound, langs welke meetlat je 'm ook legt. iel geluid, een mix waarbij de drums de gitaar eruit drukken... Als een flutsound wezenlijk zou zijn om iets over te brengen vraag ik me af wàt ze dan willen overbrengen. Sorry, maar met zo'n argument hoef je nooit meer iets te zeggen over de sound, dan roep je gewoon dat 'ie essentieel is voor de boodschap.

Waar wordt hier gezegd dat de sound 'waardeloos' zou zijn? Bovendien is deze plaat, met uitzondering van FU dan, eigenlijk overal behoorlijk goed tot lovend gerecenseerd, en ik ben juist van mening dat de sound op deze plaat helemaal niet "iel" is. Het is hooguit minimalistisch wat de band doet, en ik denk dat dan al gauw het misverstand ontstaat dat een op het eerste gehoor vrij simpele sound, bij meerdere luisterbeurten niet aan waarde zou winnen. Wat, ook bij deze plaat, wel degelijk het geval is. En ik denk dat als je bekend met groepen als Gossip, maar bijvoorbeeld ook Sleater-Kinney of Le Tigre, dat niet zo snel weg zou zetten als "teleurstellend iel". Bovendien, dat hele gedoe rondom hoe de sound nu wel of niet te noemen danwel te waarderen valt, is ook helemaal niet belangrijk. Het gaat en ging mij vooral om de ronduit belachelijke én gemakkelijke manier van verbanden leggen die bij bovenstaande bespreking voor 'recensie' moet doorgaan.

Ik zal niet recht praten wat krom is, want dat een bandnaam los staat van songteksten lijkt me bijvoorbeeld wel duidelijk (ik ken dit album niet eens). Maar Werklozer noemt ook een paar non-argumenten. Een minimalistisch geluid hoeft niet bij iedereen te 'groeien', en ook de meetlat waarlangs je een band legt hoeft niet per se tevoren bepaald te zijn. Dat maakt een bespreking juist persoonlijk, boeiend en soms inderdaad ook onheus (bedrijfsrisico, komt in de beste families voor). Het is een mening, hij hoeft dan ook absoluut niet compleet verantwoord te zijn of overeen te komen met die van anderen.
Tot slot, fijn dat je reageert (en behoorlijk inhoudelijk ook).

De sound iel? Dan ligt dit waarschijnlijk aan je speakers. De drums knallen de luidspreker uit, precies de sound waar ik van hou. Inderdaad de gitaren zijn niet te prominent op de voorgrond. Maar in dit geval is dat absoluut niet erg. Het is ook dans muziek en geen headbang muziek. En de stem van Beth Ditto is de beste die ik gehoord heb in jaren. Ze heeft soul en zingt als een negerin. Al met al een tof album. Voor mij de beste van 2007 (Hoewel hij al in 2005 uit is gekomen in de VS)

Werklozer: "Bovendien is deze plaat, met uitzondering van FU dan, eigenlijk overal behoorlijk goed tot lovend gerecenseerd". Sinds wanneer is dat een argument?

Ik snap dat gelul over een slecht geluid van deze cd niet, eerlijk gezegd. Gooi die pc speakertjes weg, net als de mp3tjes. Koop een fatsoenlijke stereo en de cd en zet hem lekker hard. Je kunt er namelijk ook nog eens prima op schoonmaken.

Prima plaatje.

Is ook helemaal geen argument, wilde alleen benadrukken dat de plaat overwegend erg positief ontvangen is...

@Stonehead: of dat non-argumenten zijn, ik weet het niet, misschien ook wel...bovendien staat het idd iedereen vrij welke opzet dan ook toe te passen bij een recensie...bovendien vind ik die hele discussie over "de sound" van een plaat ook helemaal niet zo interessant, dat is uiteindelijk toch altijd min of meer een "judgementcall"...ik stoorde me alleen aan de verbanden die tussen één en ander gelegd werden. That's all.

Die Soulwax-remix is idd geweldig!

Zeg er het uwe van...