Paul Collins Beat - Flying High

Een beetje bedenkelijk kijkt de Amerikaan Paul Collins (nee, gelukkig geen familie van) me door zijn Costello/Holly-bril op de hoes van Flying High aan. Dit is dan ook dan ook zijn eerste nieuwe wapenfeit sinds 1999. Als ik het bijgesloten verhaaltje mag geloven heeft hij al heel wat achter zich. Eerst was er de band The Nerves met o.a. Pete Case waar hij in drumde (en soms zong), Blondie coverde hun "Hanging On The Telephone." Hierna was er powerpopband The Beat die bescheiden succes kende. Nadat de Engelse gelijknamige band grotere successen kende doopte Collins zijn The Beat om in Paul Collins & The Beat. En dan was er ook nog wijlen Dee Dee Ramone die Collins aanmoedigde om het eens zonder alle poespas te proberen. Aan Flying High is dan ook productioneel weinig gesleuteld. De songs zijn direct opgenomen met zijn Spaanse begeleidingsband en hebben niets meer met powerpop van doen. Het gaat nu om de liedjes: "Helen" heeft wel iets van "Oliver's Army" van Costello, "Bobby" had van onze eigen The Fatal Flowers kunnen zijn en "Paco & Juan" van J.J. Cale met een licht Calexico-sausje. Het is allemaal niet vervelend, maar door het gebrek aan originaliteit, een weinig sprankelende begeleidingsband en middelmatige liedjes is er weinig reden om juichend te zijn over deze release. De bedenkelijke blik van Collins past dan onbedoeld ook prima bij dit album.

Zeg er het uwe van...