Plants - Photosynthesis

Walvisplaat was de treffende omschrijving die mijn zusje voor deze plaat in petto had. Wie de opener en titeltrack hoort zal haar geen ongelijk geven. De synthesizers zweven door de kamer en de cd kan met gemak voor new age doorgaan, te verkopen in zo'n spirituele winkel vol wierook en kruidenzalfjes. Ter verdediging moet worden aangevoerd dat er in hetzelfde nummer wel een fijne Boards of Canada-fluit zit, die vrolijke pirouettes maakt. Plants is een trio en ik vermoed dat ze eigenlijk meer van de bloemetjes (en bijtjes) houden. Het gaat hier namelijk om een Low-opstelling: echtpaar en een extra muzikant. Bovendien is de hele plaat doortrokken van verwijzingen naar de wereld der Flora. Zo heet het tweede nummer "Seedling", waarin de band een fikse draai maakt en bij free folk uitkomt. Minder verrassend dan het lijkt, want Photosynthesis komt uit op Strange Attractors, een label waarvan ik eerder dit jaar al een cd van meestergitarist Glenn Jones bejubelde. De stijl van spelen hier heeft ook wel wat van hem weg, totdat er een mondharmonica klinkt, waardoor de muziek eventjes de klasse van Air krijgt. Jammer dat er daarna gezongen moet worden, de zwakke stemmen verknallen de sfeer. In het vervolg blijven gitaren en ambient drones elkaar afwisselen. De variatie is redelijk, soms zijn er Oosterse invloeden, later rinkelende schelpen en vervolgens een banjo. Grootste minpunt vaan de plaat is dat het ondanks de korte speelduur allemaal ellenlang lijkt te duren. Wie weet dat het pas echt goed werkt als je al mediterend naar een opengaande bloem kijkt.

Zeg er het uwe van...