Sebadoh - The Freed Man

Toen ik via onze mailinglist vernam dat ik de nieuwe Sebadoh mocht reviewen was ik erg opgetogen. De band is namelijk, net als Lou Barlow's andere band Dinosaur Jr., alweer enige tijd bij elkaar in de oerbezetting. Ik dacht al, "Goh, dat hebben ze snel gedaan, een nieuwe plaat, Barlow was toch op toer?". Toen ik een paar dagen later de cd in huis had werd het echter snel duidelijk: deze cd is de reissue van Barlow's allervroegste Sebadoh-materiaal, ooit in beperkte oplage op EP en cassette (those were the days) uitgebracht. Al met al krijgt de luisteraar een verzameling van 52(!) thuis opgenomen gitaarliedjes voorgeschoteld die gemiddeld ergens rond de anderhalve minuut duren, hoogstpersoonlijk door Lou en collega Eric Gaffney ergens mid tot eind jaren 80 aan de viertrackrecorder toevertrouwd. U las het inderdaad goed, dat zijn dus twee-en-vijftig korte stoney deunen, akoestische noise, halve schetsen, mini-songs en willekeurige meligheid-met-tapedecks. Met af en toe die geniale Lou barlow-melodie ertussen. Nou ben ik best wel een Barlow-fan en vind ik Sebadoh's mid jaren 90 materiaal verplichte kost voor de betere alternatieve platenverzameling, maar deze overdosis Loobiecore werd mij toch echt teveel. Dit is echt voor de diehard Barlow-fan, die zijn platenkast vol heeft met andere Barlow-projecten als The Folk Implosion, Sentridoh en die trits solo albums. De meer reguliere Sebadoh-liefhebber kan beter wachten op een nieuwe bandplaat, of zet anders Bakesale en Harmacy nog maar weer een keertje op.

Zeg er het uwe van...