Stephanie Dosen - A Lily For The Spectre

Heel veel weet ik niet van Wisconsin. Ze hebben er heel veel koeien, en zodoende staat Wisconsin in Amerika bekend als de dairy state Ik kan me ook nog herinneren dat het een van de swing states was tijdens de presidentsverkiezingen van 2004, die ik destijds live volgde des nachts via de tv. Een drama was het. Maar goed, dat was toen. Minder dramatisch is A Lily For The Spectre het laatste plaatje van Stephanie Dosen, afkomstig uit Milwaukee, Wisconsin. Let wel, het tweede plaatje, en dus niet, zoals V2 ons wil doen geloven, haar debuutplaat. In 2002 bracht Dosen namelijk ook al Ghosts, Mice and Vagabonds uit, maar die werd niet gereleased in Europa. Afgaande op A Lily For The Spectre mag dat gerust een gotspe genoemd worden (en afgaande op deze website, waar Ghosts, Mice and Vagabonds in zijn volledigheid opstaat, ook). Stephanie Dosen verdient het namelijk om gehoord te worden. Met een stem die doet denken aan de Sinead O'Connor, Sarah McLachlan en Joni Mitchell in hun beste dagen, is deze Amerikaanse uitvoering van Pippi Langkous voor mij een van de ontdekkingen van het jaar. Met de liedjes zit het ook meer dan snor, waarbij "Only Getting Better", "Daydreamers", "Lakes of Canada" en single "This Joy" uitschieters zijn op een hoe dan ook uitstekende tracklist. Stephanie Dosen maakt wonderschone liedjes die rust, verlossing en zelfs een beetje hoop bieden in bange dagen. Dus wie weet: in 2008 zouden de Democraten zomaar eens wél kunnen winnen.

Zeg er het uwe van...