Sunset Rubdown - Shut Up I Am Dreaming

Zo, is dat me even een goede binnenkomer. Het intro van opener "Stadiums and Shrines II" is erg fijn. Een strakke indierockgroove met een synthesizer (of toch een electrische gitaar?) die er doorheen schuurt. Zou dit een plaat voor de jaarlijstjes worden? Een plaat met lekker droge rock à la Pavement? Nee, daar is de zanger al en die is helaas vooral heel erg cliché. Misschien kwam het omdat ik de weken ervoor de nieuwe Modest Mouse draaide, maar Sunset Rubdown lijkt toch wel erg uit de bekende vaatjes te tappen. Niet alleen citeert de band uit het oeuvre van de muis, ook vergelijkingen met de andere twee grote Noord-Amerikaanse bands, kunnen eenvoudig gemaakt worden. Ga maar na: er zijn xylofoons, er is theatrale rommeligheid en de band komt uit Montréal. Hop, in de slipstream van de Arcade Fire dus. En net toen ik dacht dat de derde band zou ontbreken, is daar in "Snakes Got A Leg III" een 'ooh ooh ooh'-refreintje, dat inderdaad van de Shins zou kunnen zijn. Ik kreeg niet al teveel zin deze plaat te draaien, maar zoals gezegd komt dat waarschijnlijk door overkill. Er gebeuren namelijk ook genoeg goede dingen, de pianoballade "Us Ones In Between" zwiert aangenaam en ook het slotnummer met de bescheiden titel "Shut Up I Am Dreaming Of Places Where Lovers Have Wings", mag er wezen: het heeft een lief crescendo en eindelijk zijn er weer wat strakke drums, 'don't make a sound'" piept de zanger, maar van mij mag ie dan wel.

Ik vind dit album zelf erg lekker wegluisteren.. Ik snap je vergelijkingen aan een kant wel, maar ik vind wel dat deze band over een eigen geluid beschikt. Heerlijke zondagavondplaat :)

Zeg er het uwe van...