The Films - (performing) Don't dance the rattlesnake

Het omslag oogt alvast veelbelovend. Een vuige vamp met ratelslang om haar nek loert je slinks met één oog aan van onder haar ten gallon hat. Net een poster van een of andere western-klassieker. Op de achterzijde een gruizige foto met The Films, in een soort fusie gezeten aan een tafel vol lege bierblikken, asbakken, etensresten en een ezelsmasker. Vier very verveelde motherfuckers uit de afgoot van de US of A. Junkies. "It's been a circus of a weekend, and I can barely make my knees bend. And I feel like a rat or something dirtier than that and hanging out with my diseased friends. Now I'm dying for a pain kill, and I'm a sucker for a cheap thrill. So I go cash my check and throw out my self respect and find the doctor with the sweet deal..." Aangenaam, dit is het eerste nummer van ons debuutalbum.
De muzikale vertolking van dit smeuïg nihilisme geschiedt gelukkig in levendige, volledig op The Strokes geënte garagerock. Daarvoor is ook in 2007 vast nog ruimte genoeg in westerse portemonnees en concertzalen. Catchy composities als "Belt Loops" en "Black Shoes" kunnen zo maar hitjes worden. Hopen voor de fans dat The Films de tour uitzingen en het circus niet - zoals het album - eindigt in een "Bodybag": "I dreamed we woke up side by side in a bed. Our bodies were both lifeless, the sheets spattered red. There were holes in our chests, looked like bombs had gone off. Our hearts had escaped but our bodies were lost. We can't rely on an alibi, cause our hearts came back in a bodybag."

Dit is nou eindelijk echt weer een album van een "The"-band waar ik van opkijk. Lekker smerig!

Zeg er het uwe van...