The Midways - Manners, Manners

Wat is het toch een mooie gedachte dat er nog altijd bandjes bij elkaar komen die de Back From The Grave-compilaties, de Pebbles-platen of de reiisues van The Sonics ontdekt hebben. Hier hebben we er weer zo eentje. The Midways zijn een kwartet uit Canada die met Manners, Manners weliswaar hun tweede cd afleveren, maar dan wel vol trots melden dat het hun eerste is die op vinyl verschijnt. Ook op de cd-hoes zijn de liedjes dus keurig over een side 1 en een side 2 verdeeld. Gelukkig is er weinig nieuws onder de zon en klinken alle dertien tracks even goed. Opener "Just My Kind" trapt af met een pesterig gitaarlickje, waarna drums, een vet orgel en precies goed-slordige zang invallen. Hier en daar komt er een mondharmonica om de hoek, schreeuwt de zanger-van-dienst wat ruiger en start de song met een orgellick in plaats van een gitaarriffje, maar tot en met afsluiter "E.S.P." klinken alle songs volgens het nog steeds even overdonderende recept. Het is mooi dat er nog steeds compilaties verschijnen met geweldige one hit wonders uit de krochten van de jaren 60, maar het is nog mooier dat er nog steeds nieuwe bands opduiken die zelf dat oude recept uitproberen.

ligt al 2 maanden op geregelde basis op mijn platenspelert. goede plaat.

Zeg er het uwe van...