Tied + Tickled Trio - Aelita

Natuurlijk, je hebt meer muzikanten die in meer dan een bandje spelen, maar zo bont als de broertjes Acher van The Notwist het maken zie je het toch zelden. Ms. John Soda, Lali Puna, 13 & God en Tied + Tickled Trio zijn niet eens alle bands waarmee ze in de afgelopen jaren cd's opgenomen hebben. Volgens mij weet je dan op een bepaald moment niet meer van voren dat je van achteren leeft. Helemaal omdat de meeste van de bands geen eenmalige projecten zijn. Markus en Micha hebben er blijkbaar helemaal geen moeite mee. Tied + Tickled Trio is een van de langstlopende nevenactiviteiten van het tweetal en Aelita is hun zevende cd. De moderne jazz van voorganger A.R.C. is weer als sneeuw voor de zon verdwenen. Het zal wel komen doordat Aelita zijn oorsprong vond in een optreden op het festival van het elektronische Hausmusik-label in München. De basis van de cd zijn repeterende stukjes glockenspiel. Deze glockenspieltrein tuft traag door het Zuidduitse landschap en pikt her en der bij de tussenstations en wissels beats, flarden bas en glitch op. Door de traagheid en geleidelijke veranderingen van Aelita is het niet altijd gemakkelijk om je continu te blijven focussen op de muziek. Dat gebeurt vooral als af en toe pardoes het glockenspiel uit het zicht verdwijnt en Tied + Tickled Trio de IDM-bossen van Beieren intrekt. Ook mooi, maar als de glockenspieltrein met haar heldere geluid weer langskomt, spring ik snel weer uit . Al kan het wel zijn dat je dan in plots niet meer in Art of Noise-achtige "Moments in Love"-sferen terecht komt, maar in relaxte dub beland bent. Sfeervol en intiem blijft het echter continu.

Zeg er het uwe van...