Two Lone Swordsmen - Wrong Meeting Part II

Huh, waren de Two Lone Swordsmen niet into techno? Waren misschien, tegenwoordig doen ze in een wat curieuze mix van gitaren en computers. Ach, Andrew Weatherall schijnt volgens de biografie die combinatie eigenhandig uitgevonden te hebben. Ik kreeg sterk het gevoel dat het duo inmiddels wat passé is, blijven hangen in de jaren '90. Ze releasen hun albums nu via een eigen label en dan ook nog in twee delen, allemaal zogenaamd exclusief in dure verpakkingen. Een slecht teken. Wie Wrong Meeting Part II, zoals ik, op zichzelf beoordeelt, hoort een plaat die maar nipt boven de kwaliteit van een demo uitstijgt. Er zijn over de hele wereld talloze muzikanten die hun elektrisch gitaartje op de pc aansluiten en dan licht industriële beats combineren met gruizige vocalen en simpele riffs. De Swordsmen doen het in zoverre goed, dat ze in elk geval schetsjes maken die in een computerspelletje goed op hun plaats zouden zijn. De twee beste voorbeelden zijn "Shack 54" een vrolijk instrumentaaltje dat swingt à la New Order en "Born Bad/Born Beautiful" dat dankzij een creepy gitaar en de koele sfeer in een spannende spionage-missie kan. Tegen het eind van de plaat volgen er wat vrolijke bluesjes. 'Lay your troubles down' zingt een van de lads in "Hey Deborah Anne". Slotstuk "Lose Control Of Yourself" is ook lachen als iemand, begeleid door de beste baslijn en sissende electronica, constant 'de Pabo' zingt. Nee, het is echt geen straf om te luisteren, maar noodzakelijk is het niet.

Zeg er het uwe van...